De nieuwe toegangspoort tot Groningen

Hey jij! Leuk dat je luistert naar onze podcast. Dynamiek in techniek staat voor voortdurende veranderingen, ontwikkelingen en vooruitgang. In deze podcast duiken we in de bewegingen die de infra-, bouw- en energiesector vooruit stuwen.

En laten we je zien hoe die dynamiek de sleutel is. Tot succes! Ja en het is grappig, want ik dacht hier al aan een voorbereiding voor deze podcast, dus ook na van wat heeft het nou betekend, die rings uit. Het was vroeger een stopplaats voor de stad.

Je stond vast voor het stoplicht en je moest doorrijden als je naar Duitsland wilde en een rare afslag nemen als je de stad in wou. Maar nu ben je veel bewuster een afslag aan het maken, omdat je kan in een keer doorrijden als je wil, maar je kan ook al voor kiezen om de stad in te gaan. Dus het heeft eigenlijk meer een soort opening gezorgd voor de stad, maar daarmee ook meer een bewustwording van waar gaan we naartoe.

Impact in beeld. Techniek is geen doel op zich, maar een middel om de wereld beter, slimmer en duurzamer te maken. In deze rubriek laten we zien hoe project echt impact maken.

Werkt het systeem en werkt het voor Groningen?
Van idee tot eindresultaat. We duiken in de aanpak Ring Zuid, een project vol techniek, tunnels en documentatie. Maar ook impact op mensen, mobiliteit en de stad.

Daarover ga ik in gesprek met Dennis Meegh, een expert in aantoonbare installaties en Canning Veldhuis. Een starter met frisse ogen vanuit de gebouwde omgeving. Samen onderzoeken we werkt het systeem en werkt het ook voor Groningen.

Dus welkom heren. Dankjewel. Ik vind het super leuk om met jullie een podcast op te nemen.

Kennismaken met Dennis en Tjalling
Want Dennis, wil je jezelf eens voorstellen? Dat is leuk voor de luisteraar. Dennis Meegh dus, adviseur asset management bij DPI. Ik heb het heel erg naar mijn zin hier.

Ja, de noten op is het dat wel. Of wil je naar het stuk van getrouwd, twee kinderen, koophuis enzovoorts. Wat je wil, wat je wil.

Dit is ook goed. Dit is ook goed. Dan laten we het hierbij.

Helemaal goed. En Cialing jij? Ik ben Cialing Veldhuis. Ik ben 26 jaar.

Ik werk nu bij, ik begin nu al mijn derde maand bij Dutch Process Innovators als adviseur tender. En ik ben oorspronkelijk Fries, dus ik ben nu ver van huis. Maar ik woon dus al bijna 10 jaar in Groningen.

Ja, mooi. Daarom leek het ook een leuke combinatie. Want Dennis, jij zat ook als adviseur asset op het project? Nee, ik heb bij de aanpakring Zuid, dus het moderniseren van die ding, heb ik gezeten als adviseur industriële automatisering.

Oké, wil je daar wat meer over vertellen? Wat wil je weten? Want het is verschrikkelijk breed. Er zat van alles in, in dat project. Hoeveel jaar heb je er in totaal gezeten? Ik ben er theoretisch nog steeds niet weg, maar de openstelling was september vorig jaar.

Dus al met al zit ik er nu tweeënhalf jaar zo'n beetje. Ja, precies. En daarbij was je adviseur, wil je dat nog één keer herhalen? Industriële automatisering.

Lekker. En voor de luisteraar kan me voorstellen dat niet iedereen begrijpt wat dat is. Hoe je dat is kort toelicht.

Dingen met een stekker. En dingen met een stekker die met elkaar praten, maakt op een gegeven moment dat je werkende installaties hebt. Als voorbeeld een slagboom.

Je drukt op een knop, hij gaat naar beneden. En onder bepaalde voorwaarden is het het idee dat die slagboom naar beneden gaat. Bijvoorbeeld als er in zo'n verdiepte ligging, wat het eigenlijk is, het is geen tunnel, iets aan de hand is, dan wil je hem kunnen afsluiten.

Een langlopend project in volle dynamiek
Dennis, jij zit er al tweeënhalf jaar. Wat trof je aan toen je in het project stapte? Want ringaanpak Zuid heeft natuurlijk best wel een context. Op dit moment is het zo dat dat om en nabij de, wat zal het zijn, twaalf jaar geleden dat ze contract gesloten hebben met elkaar.

Toen is er aanvankelijk heel veel werk verzet. Dat is op een gegeven moment stilgelegd. Toen hebben daar mediations, heeft er plaats gevonden.

Marcel den Hertog is er nog bij geweest om de aanbevelingen op te doen. En toen is het project verder gegaan. Dus toen ik erbij kwam voor de verdiepte ligging, werden de deo's opgeleverd.

Voor het hoofdwegennet hadden we al deo's. Daar was men echt al aan het realiseren in de verschillende deelgebieden. Deo's is definitief ontwerpen? Definitief ontwerpen.

Dus ja, ik trof een project in wording aan met al zijn dynamiek. En Charlene, jij woon je al twaalf jaar in Groningen? Tien jaar nu. Dat is toch redelijk.

Dus vanaf het moment dat jij in Groningen woonde, toen liep dit project al? Ja. Wat heb jij ervan meegekregen? Het is wel grappig, want ik kom dus uit de buurt van Groningen. We gingen vroeger als kind naar shoppen in Ikea.

En dan stond je altijd stil bij het stoplicht voor Groningen. Eindeloze files. Dus toen er op een gegeven moment werd besloten om die rings uit aan te pakken, ging er voor mij echt een wereld open.

Dan hoefde je niet meer in die file te staan. Dus toen stonden we altijd te wachten voor die eindeloze files, voor de rings uit. En toen die werd aangepast, als het project eigenlijk op tafel kwam, toen dacht ik ja, dit is wel de opening voor Groningen die ik graag zou willen zien.

En het project was al aangenomen, toen kwam ik er pas wonen. En dat was eerst in een tijd woonde ik in het noorden van Groningen. Dus had ik er niet zoveel, niet bewust contact mee.

Maar de laatste drie jaar woonde ik in de Oosterpoort. En dat is eigenlijk dé wijk die aan de ringsuit ligt. Dus jullie konden af en toe even lekker naar elkaar zwaaien? Dat had inderdaad een potentie gekund.

Ik heb heel veel gezwaaid in mijn tijd daar. Maar ja, die verdiepte ligging, die ligt verdiept. Dus het mag lang gaan.

Van ontwerptoetsing naar integraal installatieadvies
Of ze boven het bouwhek uitkomen. En Dennis, wat is jouw verantwoordelijkheid binnen het project? Nou, mijn verantwoordelijkheid als adviseur industriële automatisering, die begon eigenlijk met een stukje ontwerpkeur, ontwerptoetsing, specifiek voor de verdiepte ligging. Ja, en gaandeweg, omdat je toch ook wel geregeld gaten ziet in de diverse projecten.

En dat je denkt dat je er een bijdrage aan kunt leveren, dat je waarde kunt creëren. Heb ik daar ook het hoofdwegennet bij gedaan. Heb ik de onderliggend wegennet gehad.

Ik zeg dan altijd de stoplichten en de lantaarnpannen. Dat nemen ze mij niet in dank af. Ik moet zeggen verkeersregelinstallaties en verlichtingsarmaturen.

Maar voor het plaatje heb je hem wel, denk ik. Dus ja, dat werd eigenlijk heel erg oorhoud. Van die verdiepte ligging ben ik eigenlijk integraal die ring gaan doen.

Wat betreft installaties, zowel werktuigbouwkundig als elektrotechnisch. En Dennis, kan je dan eens kort toelichten wat de installaties in de aanpak Ringshuid zo uniek of complex maakten? Uniek is het zeker niet. De verdiepte ligging is een uitgekleden tunnel met een gebrekkig dakje.

Lees met geen 250 meter, want dat is vergunningstechnisch aantrekkelijk. Praktisch gezien is het een snelweg die er doorheen gaat met 80 kilometer per uur. Dus dan is het geen echte snelweg.

Met name zit dat in de rijstrookbreedte. Ja, en alles zit erin. Signalering.

Denk aan die bordjes boven de weg. Verlichting. Denk aan lantaarnpalen.

Eigenlijk alles. Totdat je dan inderdaad in die verdiepte ligging komt. Ja, daar vind je toch ook vooral de tunneltechnische installaties.

Dus denk aan stilstandsdetectie. Denk aan die slagbomen. Ventilatie niet, want het is een verdiepte ligging.

Maar ook qua vluchtconcept. Dat is natuurlijk ook nog steeds zelfstandig vluchten. Dus je vindt ook die vluchtdeuren en de andere installaties die reageren als je een vluchtdeur open doet.

Tien jaar techniek en regelgeving in beweging
Helder. En wat is er veranderd sinds de start van het contract? Dus ongeveer tien jaar terug. En wat vraagt dat nu van jou als adviseur? De wereld om ons heen heeft aan iets stilgestaan.

Dat is makkelijk. De techniek is nogal veranderd. En wat tien jaar terug innovatief leek in je contract, is vandaag de dag misschien wel achterhaald.

Kun je daar een voorbeeld van noemen? Flora-en-fauna-wetgeving. Tegenwoordig gaan we met onze gevleugelde vriendjes op een andere manier om dan we dat tien jaar terug deden. En waar je tien jaar terug bezig was om bijvoorbeeld je verlichting uit te zetten, te dimmen of anders op te stellen.

Doe je daar vandaag een vleermuisvriendelijke armatuur in. Een heel beperkt lichtspectrum, zodat ze daar niet door worden afgeleid als ze trekken van hun woongebieden naar hun foragegebieden, naar hun broedgebieden. Je begrijpt dat ik ook op het gebied van flora-en-fauna behoorlijk heb geleerd in dit project.

Ja, dat is leuk. En Charlie, ben jij wel eens weer naar de Ikea geweest? Absoluut. En? Het rijdt lekker makkelijk door.

Ja, dat is lekker. Mijn woon-werkverkeer is nu verkort met een kwartier aan reistijd door alleen die ringsuit. Omdat ik nu direct door kan rijden, van de ring af kan gaan en zo bij mijn huis ben.

Dus wat dat betreft is het echt een perfecte uitkomst. Hoe het heeft uitgepakt. Het is wel grappig dat je die flora-en-fauna nu benoemd, want dat is nu weer in onze buurt een relletje.

Bovenop de verdiepte ligging wordt nu een park aangelegd met allemaal groenplanten die eigenlijk helemaal niet zo goed voor het milieu zijn of voor de flora-en-fauna. Dus dat is nu weer een nieuw stukje. Daar kan ik geen mededeling over doen, maar ik heb begrepen dat er diverse landschapsarchitecten in betrokken zijn.

Ik kan me niet voorstellen dat dat slecht is voor het milieu. Ik kan me wel voorstellen dat er een verschillende verwachting is. Dat was het volgens mij.

Heeft het een natuurfunctie of is het veel meer die recreatiefunctie die het Zuiderplantsoen zo meteen krijgt? Ja, want ze hebben natuurlijk geëemd op het Zuiderplantsoen als het nieuwe Noorderplantsoen. Dat is een groot park bij ons in de stad waar heel veel gerecreëerd wordt. Dat willen ze aan de zuidkant ook zo doen.

Maar nu hebben ze meer gestuurd op de natuurkant. Je merkt dat aan het einde van het project er wel eens nog veel dingen veranderen in verwachting en ook wat opgeleverd wordt. Dus ik kan me voorstellen dat het tijdens die tien jaar werk daar ook ontzettend is veranderd.

Zeker. Vanuit contractvorming bijvoorbeeld waren er heel veel vloer- en faunapassages van die lange tunnels voor de kruipvrienden. Die waren meegegeven en er zijn er tussendoor nog een paar bijgekomen.

De planting, denk aan bomen en strubeel, was redelijk uitputtend meegegeven omdat men echt dat groene imago, die groene carré als het ware, mee wilde geven. Dat zie je ook aan de snelweg. Er staan heel veel roosjes.

Ik heb de exacte getallen niet bij de hand, maar dat is een andere beeldkwaliteit dan dat je dat op de ring van Amsterdam hebt. En dat is ook nodig omdat die ring in Groningen niet als een snelweg gebruikt wordt, maar veel meer als een transitcorridor van A naar B, dwars door de stad. Je geeft het zelf ook aan qua woonwerken dat je een kwartier minder hebt.

Van verkeersbarrière naar toegangspoort
Ja, en het is grappig, want ik dacht hier al aan de voorbereiding van deze podcast ook na van wat heeft het nou betekend, die ring Zuid. Maar het is echt veel meer gegaan van, er was vroeger een stopplaats voor de stad. Je stond vast voor het stoplicht en je moest doorrijden als je naar Duitsland wilde en een rare afslag nemen als je de stad in wou.

Maar nu ben je veel bewuster een afslag aan het maken omdat je kan in een keer doorrijden als je wil, maar je kan ook al voor kiezen om de stad in te gaan. Dus het heeft eigenlijk meer een soort opening gezorgd voor de stad, maar daarmee ook meer een bewustwording van waar gaan we naartoe. Dat transitverkeer dat kan inderdaad makkelijk doorstromen en voor de bewoningen, voor de stadjers, maar ook voor de ommelanders, dan kan je gewoon veel gemakkelijker doelgericht naar jouw plek in de stad waar je wil zijn.

En ik verwacht ook dat het volgende project dat op stapel staat, dat dat zo meteen voor de ring West gaat gelden. Wat nu natuurlijk nog niet direct een feest van doorstroming is. Ja, nee dat zou je wel kunnen zeggen inderdaad.

En er zitten soms ook leuke elementen in zo'n project. Je verwacht bepaald verkeersgedrag, waardoor je bijvoorbeeld die rijstroken optisch wat smaller maakt zodat mensen 80 kilometer per uur gaan rijden. Maar waar je vanaf die ring naar die ring West draait, bij het gasuniegebouw voor jouw beeldvorming, dat noemen ze nu de Mario Kart bocht.

Omdat je daar redelijk abrupt op je remmen moet staan. Er zijn nog weleens mensen te laat. Dat hebben we nooit kunnen voorzien op het moment dat we het aanlegden.

Dat was niet bewust opgenomen in het plan? Nee. De verwachting was dat door de uitstraling dat het verkeer zich qua snelheid aan zou passen. Maar hier zie je inderdaad een stukje Human Factors.

Je hebt het uitzicht van vol gas rechtuit. Er is geen belemmering. Totdat je opeens die bocht ontmoet.

Ja, het heeft zich nu echt gevormd tot de Mario Kart bocht. Waar je dus lekker door kan gassen en even de g-krachten kan gaan voelen. Dat is eigenlijk wel bijzonder.

De stad openhouden terwijl je haar verbouwt
Ik haal al mijn informatie van kwaliteitssites als sikkel. Ja, naar de impact van zo'n project op de stad. Want je zei net al even toen jij dus als kind naar de Ikea ging.

Toen ervaarde je wat het verkeer deed. En dat is je als kind dus ook echt duidelijk bijgebleven. Absoluut.

En nu ook met het plantsoen met die tuintjes. Dat doet wat, ongeacht wat de context precies is. Maar het doet iets.

Hoe kijk jij überhaupt naar het hele project? Nou ja, ik heb wel een vrij open blik. Want ik ben niet een stadjer die toen heel veel buiten de stad moest zijn. Dus ik was student.

Dus ik kon alles op de fiets doen en lekker rondfietsen. Maar ik kan wel begrijpen dat als je in de stad woont en je moest de stad uit. Die ring heeft echt plat gelegen.

En echt op plekken waar je het niet had verwacht. Of dat het langer zou duren. En dat het met een uitloop niet de blik was van we gaan naar een betere situatie.

Maar ik kan nu niet naar huis uit. En dat grote project met die grote bouwbedrijven. Dat is allemaal leuk en aardig.

Maar ik wil wel mijn eigen ding blijven doen. Was dat ook de reden waarom je een technische studie bent gaan doen? Dat is niet de reden waarom ik een technische studie ben gaan doen. Maar dat is wel.

Ik kom vanuit management van een leefomgeving en build environment. Dus ik heb wel totaal dat plaatje te pakken inderdaad. Maar ik vind het wel interessant om na te denken over wat voor impact dit soort grote projecten maken op de bewoners.

En hoe je die niet als vijand kan zien. Maar juist als vriend. En hun kan vertellen van de voordeel wordt beter in plaats van die zit dicht voor drie maanden.

Dennis ik zie je ook knikken. Ja daar kan ik me wel wat bij voorstellen. En anderzijds het stukje bouwcommunicatie wat hier omheen geweest is.

Wel vanuit opdrachtgevers. Apelkring-Zuid als opdrachtnemer. Combinatie Heerdepoort.

Dat is natuurlijk wel heel veel geweest. Dat op zich zijn als project zijn wel transparant geweest. Ja maar aan de andere kant.

Als je voordeur niet uit kan. Dan zit je daar niet op te wachten. En ik denk ook dat dat iets is waar we de komende jaren.

De komende decennia in Nederland nog veel meer last van gaan krijgen. Met al die verander renovatie opgaven. Maar was het ook echt zo dat je dan aan je deur niet uit kon? Hoe zit dat dan? Je komt heel moeilijk weg.

Op het moment dat je. Wat we hebben gedaan is die oude A7 eruit gehaald. Ja.

En dat betekent eigenlijk dat. En die A7 wil je daar even iets meer context over leggen? Want die snelweg kende ik niet. Dat was de oude snelweg die door Groningen ging.

Die vastliep op het Julianaplein waar inderdaad die stoplichten in zaten. Vervolgens ging je over de Euvel-Gunnebrug. En dan pas kon je weer doorrijden.

En dat hele stuk vanaf die Euvel-Gunnebrug tot Grofweg. Ik denk de Brailleweg dat dat geweest is. Dat ging er in één keer uit qua snelweg.

Maar dus ook die verbindingen in die stad. Ja. Ja.

Precies zo bedoel ik. Ja. Zeg maar.

Je had aan het eind van mijn buurt. Daar stond gewoon de A7 10 meter hoog. Dat was de grote ring.

Die stond letterlijk naast de huizen. Die ging er meteen af. Maar de oprit die daar dan lag ging er ook uit.

En toen verplaatste al het verkeer zich naar één stroom die wel opengesteld was. Maar maar deels. En een andere stroom die door de zuidelijke wijk heen ging.

Dus je had heel veel sluipverkeer. Wat ja voor veel mensen wel betekende dat je je auto pakte van de straat. En dan op de straat stil stond waar vervolgens 20 minuten fietsen stonden.

Ja precies. In de stad. In de stad.

Je kan geen kant op. Nee. En Dennis als we het dan hebben over de impact op zo'n stad.

Relaties herstellen door uit te leggen waarom
Als je dan kijkt naar jouw rol. Vanuit jouw adviseur industriele automatisering. Waar ben je dan het meest trots op? Waar ik het meest trots op ben.

Nou er zijn voor mij twee momenten waar ik vanuit die discipline. Dus die automatisering en industriele technieken. Heel trots op ben.

Dat is het moment dat een aantal vastgelopen relaties met mijn komst. En ook de lancering van mij in het project. Wel weer recht getrokken zijn.

Ik denk dan vooral aan relatie met de ketenpartners. De provincie gemeente. Op technische delen die af en toe best wel stroef liep.

Waterstaat natuurlijk ook. Maar zeker ook de relatie met de bouwer. Ik ben op een gegeven moment maar gewoon uit gaan leggen waarom iets belangrijk voor mij is.

En niet dat ik zo belangrijk ben. Maar ik ben wel het haakje wat ertussen zit voor die eindgebruiker. Dat was nog nooit gebeurd.

Ook in plaats van roepen dat iets niet goed is. Ook zeggen waar het beter kan. De actieve meedenken.

Dat was wel een verandering. En je geeft aan het haakje van de eindgebruiker. Maar zeg maar hoe kan ik dan dat het beste zien met die knoppen die je net hebt uitgelegd? Dan moet je eerst terug.

Wat betekent aanpak Rings-Zuid? Het opknappen van zwart-wit. In mijn woordjes de Rings-Zuid in Groningen. Door middel van het creëren van die verdiepte ligging.

Als ook 11 of 13 kilometer hoofdinfrastructuur. Hoofdsnelweg aanleggen. Samen met de ketenpartners provincie en gemeente.

En dat betekent dat we ook stukken gemeentelijke infrastructuur. Bijvoorbeeld in die stad en provinciale infrastructuur. Denk aan de bruggen.

De Ringwest. De toegang bij het Vrijheidsplein. Die realiseer je in opdracht van die partijen.

En dat wordt allemaal uitgevoerd door een combinatie van die drie opdrachtgevers. Dat is aanpak Rings-Zuid. Degene die dat contract vervolgens voor ons als projectbureau uitvoert.

Dat is de combinatie Herenpoort geweest. Dat is een samenvoegsel van verschillende aannemers. Zowel lokaal als internationaal.

Tijdens mijn studieperiode was dat een van de grootste inspiratiebonden voor al mijn docenten. Om daar les over te geven. Niet alleen voor jouw docenten.

Er zijn heel veel mensen die daar inspiratie in gevonden hebben. Dat heeft één te maken met de samenwerkingsvorm. Zowel vanuit de opdrachtgever als vanuit de opdrachtnemer.

Want de contracteringsfase is heel erg gestuurd op die meerwaarde voor de regio. Dus met regionale partners erin. Enzovoorts.

Maar wel op een contract dat geënt is op grote infrastructurele werken uit de Randstad. Voor de gemiddelde middelgelden aannemer zijn dat complexe contracten. Daar zijn ze niet per se op ingericht.

Dus dat heeft daar wat stof toe op waaien. En waarom zijn ze er niet op ingericht dan? In sommige branches is er best wel een hoog onscant onsgehalte. Het expliciet werken is niet per se iets wat in het DNA van ieder aanhemer zit.

Ik ben goed in wat ik doe. Ik zeg dat ik mijn klus gedaan heb. Dat klopt.

Aantoonbaarheid vraagt meer dan vakmanschap alleen
Met verrekenbare hoeveelheden geloof ik best dat jij vijf vrachtwagens zand erin hebt gereden. Maar wat ik graag van je wil weten is inderdaad. Is die hoeveelheid zand aangevoerd? Is het voldoende verdicht? En kunnen we nu de volgende stap maken? En dan heb ik niet genoeg aan je woord.

Dan heb ik graag iets van documenten, metingen, enige kwaliteitsregistratie waar dit dan uit blijkt. Dus eigenlijk is die vraag niet eenledig maar drieledig die je stelt. Maar zijn ze daar niet per se op ingesteld als lokale aannemer? Als die vraag er niet is, omdat je, ik noem dat traditionele aannemerij, omdat je relatief traditioneel kunt werken.

We doen dit werk al jaren voor deze opdrachtgever. En je haalt daar gewoon je werk vanuit. Dan is die noodzaak er ook niet om op die manier te veranderen.

En nu zit je met een opdrachtgever aan tafel en die zegt van nou ja, ik word erg gehouden aan die legitimiteit van die betaling. Dus comply or explain. Leg hem er maar uit.

Onderbouw het en toon hem er maar aan. En heb je tijdens die tien jaar dan ook gezien dat bepaalde lokale aannemers bijvoorbeeld veranderd zijn in hun werkwijze? Zeker wel. Zeker wel.

En ik zeg niet dat dat door projectaanpakkings uitkomt. Ik denk dat daar ook professionaliseringslagen sowieso in die bedrijven. Dus het is niet alleen maar de flora en fauna die er veranderd is? Nee, zeker niet.

Het is echt de impact op je omgeving. Ja, precies ja. Nee, maar je hebt het ook gewoon als over ja, ik denk dan aan zaken als ja, wat heb je nodig? Je hebt langs een snelweg een geleiderrail nodig, een vangrail met een kerende werking.

Ja, normaal gesproken ontwerp je zoiets en ergens heeft er iemand een sommetje gemaakt dat voldoende kerend is. Maar dat is negen van de tien keer niet het sommetje dat degene die die vangrail neerzet in zijn hoofd heeft. Dat heeft ooit ergens een ingenieursbureau voor hem uitgerekend en hij voert er eigenlijk alleen maar uit.

Maar de borging van die kerende werking die zit er onder andere in als je keuringen doet in je werk. Heb je het inderdaad op de juiste manier gedaan enzovoorts enzovoorts? Zit het paaltje diep genoeg? Klopt die grondsamenstelling? Anders ben je niet verzekerd van die kerende werking. En dat is waar je uiteindelijk op beloont of gecompenseerd wordt.

Vijf voor twaalf alsnog samen oplossen
Zo zaten er wel meer kansen en uitdagingen in dit contract. En is dat dan ook, ik zeg het, maar je noemde natuurlijk best wel veel dingen, maar wat is dan het tweede moment waar je nog erg trots op bent? Want de eerste noemde je met de relatie? Dat is een hele persoonlijke. Op het moment dat het dan allemaal werkt en je gaat gezellig in zo'n verkeerscentrale allerlei testen doen om er dan achter te komen dat het dan echt goed is en dat het dan echt klaar is.

Dan kom je er als het ware om vijf voor twaalf nog achter dat er een aantal dingen zijn die nog niet helemaal lekker ingeregeld zijn. Vijf voor twaalf is altijd het beste moment om daar op te reflecteren, vooral met een groep kritische deskundigen. En dat heet gewoon keihard openstelling in het gedrang.

En daar hebben we gelukkig met de mensen betrokken heel veel van weg kunnen nemen, heel veel van kunnen beheersen of in ieder geval naar een acceptabele situatie te kunnen krijgen, waardoor wij gewoon op tijd open konden. En ik wil niet de boelmans spelen, maar je zegt veel kunnen wegnemen. Zijn er dan, een beetje negatief benaderd, want er is heel veel wel opgelost.

Ik schrik daarvan. Het veel wegnemen zit met name in de verwachting. Een aanzienlijk deel van de adviseurs kent het project vanaf papier.

Heeft ooit voorlichting gehad, is bijgepraat met de ontwerper, heeft er een scheef oog naar gekeken en doorgerond wat dat dan betekent, maar is vervolgens weinig tot de realisatie in de bedrijfstelling betrokken geweest. Ja en die krijgen in een systeem in het kader van dit is het. Mooi hè? En je moment was dan dat je er 5 voor 12 achterkwam, even kort samenvattend.

En dat je het vanuit een bepaalde gezamenlijkheid alsnog heb opgelost. Ja vanuit een bepaalde gezamenlijkheid en veel ook om het op te lossen is dat gelukt. Dan gaat het niet om de start stop paniek knop, die deed het redelijk, maar veel meer er is een situatie en dan verwacht je bepaald gedrag.

Er staat iets stil in die tunnel en dan verwacht je dat er een camera naartoe opschakelt. Ja. En wat gaat die camera dan laten zien? Als jouw verwachting is dat die je precies brengt naar de plek waar iets stil staat, ja die camera gaat dan niet automaat te zoeken.

Of dat die de volledige situatie in beeld brengt, ja. Dat is nieuw functionaliteit, die is niet ontworpen. Hij brengt inderdaad de locatie in beeld, maar dus niet in detail beeld.

Dat je het merkje op de auto kunt lezen als het ware. Het is immers geen tunnel. Tunnelcamera's kan dit wel.

En Charly, wat hoor jij in het verhaal van Dennis dat voor jou betekenisvol is vanuit jouw gebouwde omgeving Bril? Ik vind het wel interessant om te horen dat zo'n gedurende zo'n periode van tien jaar, er gewoon heel veel dingen veranderen in systemen of in innovaties. Dat die ook wel echt door ontwikkelen in de werkwijze. Ik ben dat natuurlijk nog niet zo heel erg ervaren, dus dat is wel relatief nieuw voor mij.

Functioneel uitvragen voor een veranderende toekomst
Maar dat is wel een van de vragen waar ik ook meteen mee zit. Hoe zou je nu over tien jaar weer zo'n contract opstellen? Want ik kan me voorstellen dat, stel je regelt dat weer in. We gaan over tien jaar een verdiepte lichting maken met deze systemen die we nu hebben.

We weten niet wat er over tien jaar komt, maar we stellen wel een soort van extra lijn op waar nieuwe innovaties in kunnen ontstaan. Dat vind ik los van het project verdiepte aanpak Ringsuit of verdiepte lichting Groningen. Maar ik denk zeker dat er een behoorlijke professionaliseringslag bij aan de opdrachtgevende kant doorheen kan.

Door vooral meer functioneel uit te vragen. En dan bedoel ik niet functioneel tot op bouwtje-moortje niveau, maar passend binnen bepaalde breedgedragen kaders. Een voorbeeld is van een elektrotechnische installatie.

Die schrijf je over het algemeen heel gemakkelijk dicht. Die dient te voldoen aan tenminste de 1010. Dat is een kader waarbinnen je dan een ontwerpslag kunt maken die de rest invult.

Maar als je het hebt over een stukje beeldkwaliteit, belevingswaarde of omgang, dan is er heel veel interpretatie mogelijk. Neem bijvoorbeeld een tunnelstandaard. Die standaardiseert een tunnel op het gebied van logische functievervullers.

En als invulling daarvan, wat vult die functie in? Dat zijn tunneltechnische installaties. Je trapt dan niet in de valkuil om die installaties tot in detail te gaan beschrijven. Je hebt functionaliteit nodig.

Sommige van al die functies maakt dat jij die overkoepelende functie. Het makkelijkste vind ik er altijd in een spoorbaan. Die heeft maar drie topfuncties.

Dat is dragen, geleiden en doorsnijden. Dragen van de trein, doorsnijden van het landschap en het geleiden van diezelfde trein. Alles wat je er verder bij verzint, dat is ook goed.

En dat is waar, want het helpt je om nog specifieker in die functies te komen. Het heeft niks meer met invulling te maken. Nee, precies.

Die zou je over de langere termijn niet moeten beschrijven. Die functies gaan niet veranderen in de afgelopen 180 jaar. Nee, precies.

Terwijl toch bij een brug waarvan we twee verschillende verkeerstromen elkaar willen laten kruisen. Dat is ongeveer de topfunctie. Vaarwegverkeer en wegverkeer of voetverkeerkies in dwarsstraat.

Daarvoor moet die één tegelijkertijd moet het zijn. Anders krijg je van die effecten dat de brug open staat en de auto erin rijdt. Dat vind ik toch ongewenst.

Daarmee moet het impliciet veilig zijn. Dus veiligheid wordt ineens een nieuwe functie die erbij komt. Maar wie nou wanneer voorrang heeft, daar hebben we qua kaders ook wat wetgeving voor.

Trein en boot hebben altijd voorrang op die auto. Dat is in de spits op de A10 behoorlijk lastig uit te leggen. Helder.

We gaan een beetje richting de afronding. Het lijkt mij nog leuk, je werkt natuurlijk als adviseur tender en Dennis is adviseur asset. In dit geval dan adviseur industriële automatisering.

Laat je verrassen en blijf vragen stellen
Dat is een rol. Wat neem jij uit dit gesprek mee? Ja, dat is een hele goede vraag. Normaal heb ik daar even reflexiteit voor nodig.

Maar die krijg jullie niet. Nee, we gaan het nu lekker uitzoeken. Wat ik net zei, ik vind het mooi om te zien hoe je zo'n lange periode kan veranderen als organisatie.

Dat niet alles soepel of goed hoeft te gaan. Dat er op vijf voor twaalf nog tijd is om iets te doen openen. Dat vind ik wel echt interessant.

Is dat niet een beetje hetzelfde als een tender? Dat je dan voordat je een aanbesteding in die vijf voor twaalf erachter komt, oh deze Aline is daar toch iets wat eigenlijk niet kan. Nee, en dan ga je uiteraard, want dat is onze eigenschap als adviseurs bij Dutch Business Innovators, aan de slag en maak je dat kloppend en maak je het af en stuur je het er vervolgens op tijd op. Dat is wel wat ik mijn gevoel kan overhouden.

Ik had wel een vraag, want ik vroeg me af hoe voorkom je dat je als adviseur in zo'n lange periode in een gewoonte vervalt en stel ik zou er al starten bij zo'n project aanhaken. Hoe zou je dan niet die gewoonte in je werk vertellen aan mij, maar juist voor zorgen dat ik al starten meteen mee kan in het project. Op een nieuwe manier.

Vind ik een moeilijke vraag. Heb je ook even bedenktijd nodig, want die krijgen we ook niet. Nee, die krijg ik ook niet.

Je bent zo voorspelbaar. Ik zou vooral zeggen door je open te stellen, laat je verrassen. Het ergste wat je kan gebeuren als je als je verrast wordt, is dat je bevriest.

En dat je even niet weet hoe je erop moet reageren, maar ook dat gaat komen. Iemand kan iets heel stellend roepen, maar dat is niet hetzelfde als dat hij gelijk heeft. Dan kom je er de volgende keer op terug.

Laat je verrassen. Dus jij zou als hele ervaren adviseur je kunnen laten verrassen door iemand die net binnen komt lopen. Zeker, zeker.

Al is het maar even heel zwart-wit. Ik vind het leuk om te praten over wat ik gedaan heb, wat ik zie, hoe ik tegen dingen aankijk. Maar ik worstel er nog wel eens mee.

Zeker met nieuwe, slimme, jonge honden die ongetwijfeld langer naar school geweest zijn dan ik kwalitatief flink heb vooruitgegaan zijn. Hoe breng je nou dingen over? Een valkuil van mij is dat ik heel erg doorga tot op boutje-moortje niveau. Waar het vaak veel sneller af kan kappen.

Een stad die weer aan elkaar is geplakt
Wat is nou een handige manier om het over te dragen, de essentie eruit te halen, maar wel op een dusdanige manier dat iemand er zelf mee verder kan en zelf verder kan onderzoeken. Ik had nog even een vraagje aan jou. Als je morgen burgemeester van Groningen was, wat zou je dan met deze inzichten doen? Een vakatuur.

Ja, een vakatuur inderdaad. Ja, Ringwest aanpassen natuurlijk. Er is budget, maar die is van de provincie.

Nou, dit project heeft de stad wel echt geopend en dat vind ik echt heel mooi om te zien. Het was natuurlijk echt afgesloten door die Ringweg en nu zie je dat Groningen echt een ploffe is. Echt een beetje op de positieve manier.

Mensen trekken allemaal naar buiten toe, omdat de ruimte er is en ze zich kunnen verplaatsen. Ik denk dat dat een heel mooi effect heeft gehad op de stad en uniek ook wel binnen Nederland in deze tijd. Dus ik zou dat ook willen laten zien aan de bewoners van Groningen.

Wat bedoel je dan precies met naar buiten trekken? Nou, heel letterlijk eigenlijk, want als ik mijn straat uit liep, dat is de verlengde Nieuwstraat, die liep letterlijk tegen de Ringweg aan. Dus ik kon daar niet doorheen. Nu loop ik daar naartoe en dat doe ik als thuiswerk, dan pak ik een bakje koffie en ga ik boven op de snelweg zitten, want dat kan, want dat zit nu in een park.

En ik loop daar zo naar het stadion toe van Euroborg en met mij alle andere bewoners in die buurt. En dat betekent wel dat daar vervolgens weer een nieuwe buurt achter gebouwd kan worden en dat er weer plek is om te ontwikkelen en voor de stad om te groeien. Mooi.

Ja, en die 6 of 10 meter hoogte die het was, die doorsneed die stad echt. Natuurlijk hoor je er wel onderdoor, er waren wel onderdoor gangetjes, maar daartegenaan is het gewoon een hoge afgesloten muur met misschien wat bedrijven die eronder zitten. Want er zat ook gewoon ruimte onder en dat is weg.

Wat je daarvan terug hebt gekregen is, als ik het architectonisch benader, is een soort groene long, een aaneengesloten stadsdeel, een herstel van historische contouren en zo kan je er nog veel meer van maken. Maar feitelijk heb je gewoon die twee plekken weer aan elkaar geplakt, middels een stukje groene invulling. Ja, vet.

Een systeem dat blijft werken zoals bedoeld
Hé Dennis, wat wil jij dat men over 10 jaar nog merkt van jouw bijdrage aan dit project? Ik gun iedereen dat het over 10 jaar nog functioneert zoals het nu functioneert. Dat is relatief probleemloos. Aan de andere kant realiseer ik me ook dat het nu net nieuw is en dat je dat wel moet bijhouden.

Wat ik de stad en de omgeving met name gun, is dat het de uitstraling blijft houden waarmee we het in september afgelopen jaar hebben opgeleverd. Er zit een beeldkwaliteit bij met die baksteentjes die ik erg leuk vind en ik snap ook dat het een grote stad is met qua jongenstreken en dat het af en toe noodzakelijk is om dat te schilderen. Ja, we vroegen wel even een fotootje toe op de website van de baksteen.

Dat is leuk. Ja, daar zit ook allerlei graffiti op sommige plekken op. Je hoeft niet lelijk te zijn.

Nee, absoluut niet, maar dat is ook zonde. En grappig genoeg, je ziet dat dit type artiest, dat graphic concrete, dat is leuk om een keer te googlen, maar zoals het ware een foto geprint op beton, inclusief relief, dat laat mij met rust. En waarom hoop ik dat er over tien jaar nog bij zit, die baksteen is pordeus, dat beton is pordeus, het is niet gekoold, dus na tien keer afspuiten met de hoge drukspuit staat je schilderij er echt definitief in.

Ja. Ik had dit echt meteen al gezien toen ik die baksteentjes zag hangen. Ik dacht, ja, dit kan wel eens wat interessants gaan worden.

Ja, heel vet. Ja, en ik hoop eigenlijk stiekem, als ik nog even er voorbij mag, ik zag toen ik in september er doorheen reed, meteen al die slagbomen staan. Ik weet nu dat jij daar ook aan bijgedragen hebt, dus ik hoop dat ze nog een keer dicht staan als ik ervoor sta.

Ze hebben nog niet gewerkt natuurlijk, maar... Ja, wel. Ja? Oké. Wij deden als project de overdracht naar de regio Noord-Nederland van Rijkswaterstaat.

En op dat moment was er, vlak daarvoor, een confrontatie geweest tussen een vrachtauto en een personenauto, waarbij de personenauto dacht, ik kan wel rijden waar die vrachtwagen zit. Ja, dat blijkt net even iets anders in elkaar te zitten. En toen hebben we die tunnel nog, of die verdiepte ligging, nog afgesloten gehad.

Ik denk ook dat je blij moet zijn dat je er niet achter stond. Dat denk ik ook. Dan moest je net zo lang wachten als toen je vroeger naar de Ikea ging.

Klopt. Nou, dan hebben we hem redelijk rond, hè? Met jullie. Ik wil jullie super bedanken.

Ik vond het echt erg leuk. Bedankt. Jij bedankt.

Jij ook bedankt voor het gesprek. En mocht de luisteraar nog vragen hebben, dan mogen jullie mailen naar podcast.dpi.nu. En mocht je ook nog überhaupt iets anders afvragen, of met ons in gesprek willen gaan, dan horen we dat graag. En over wachtgesproken.

De volgende aflevering gaat over hoe we vanuit Dutch Process Innovators bijdragen aan een betrouwbare, beheersde en veilige uitvoering.