Hey jij! Leuk dat je luistert naar onze podcast. Dynamiek in techniek staat voor voortdurende veranderingen, ontwikkelingen en vooruitgang. In deze podcast duiken we in de bewegingen die de infra, bouw en energie sector vooruit stuwen.

En laten we je zien hoe dynamiek de sleutel is tot succes. Hoe staat het met de liefde, het is jouw mediator? Nou, ik krijg er nog steeds niet genoeg van. De bouw en infrasector staat nooit stil en wij ook niet.

Mediation in bouw en infra
We schuiven aan bij experts, opdrachtgevers en innovators om samen te ontdekken wat er speelt, schuurt en bruist in de markt. In deze aflevering van Dynamiek in techniek ga ik in gesprek met Linda Rijkerk. Linda is al bijna dertig jaar MFN geregistreerd mediator.

Daarnaast al bijna twintig jaar directeur van het Centrum voor Conflicthantering, waar onder andere ik ook mijn mediation opleiding heb gedaan. Samen met Linda ga ik in gesprek over het inzetten van mediation bij conflict situaties en in het bijzonder hoe mediation de bouw en infra kan verrijken. Linda, welkom.

Van stakeholderparticipatie naar mediation
Dank je wel, wat fijn hier te zijn. Leuk om je hier te hebben aan mijn keukentafel. Linda, hoe ben jij met mediation in aanraking gekomen? Goeie vraag.

Ja, ik werkte bij een ingenieursbureau, International Water Consultants. Daar heb ik in heel veel landen gewerkt, met name dus in de watersector en deed ik met name stakeholderparticipatie. Want ingenieurs waren in die tijd vooral mannen en water is vrouwenbusiness.

Dus in heel veel landen, denk aan Arabische landen, mag je als ingenieur in die tijd helemaal niet met de doelgroep die over water gaat praten. Dat waren dus de vrouwen. Dus ik deed daarin een stakeholderparticipatie om te zorgen dat de watersystemen en de sanitatiesystemen op de juiste plekken kwamen.

Dat mensen betrokken werden in de planning, het onderhoud, you name it. Natuurlijk ook educatie. Super interessant.

Maar ja, op een gegeven moment wil je toch wat anders. Dus toen ben ik bij hetzelfde bureau in Nederland gaan werken. Ook in stakeholderparticipatie, in bouw- en infraprojecten, waterprojecten.

En daar kwam ik eigenlijk op een gegeven moment tot de conclusie, ik mis wat. Ik mis een aantal tools. En dat had te maken met het feit dat er best wel veel conflicten zijn in die sector.

Conflict is misschien een groot woord. Het begint met schuren, dat het niet helemaal lekker loopt. Maar ja, daar heb je meer nodig dan alleen maar de tools die je bij stakeholderparticipatie hebt.

Dus toen heb ik de mediationopleiding gedaan. Inderdaad, meer dan dertig jaar geleden. En dat is totaal uit de hand gelopen.

Dus ik doe nu vooral heel veel zaken. En met name inderdaad ook in de leefomgeving, special planning, ruimtelijke ordening en milieu. En dat is een beetje mijn expertise.

Oh, wauw. En nog even terug naar hoe het allemaal begon bij het ingenieursbureau. Ik hoor je vertellen, water is een vrouwenbusiness.

Dat wist ik helemaal niet. In dat soort landen. In welke landen hebben we het dan over? Nou, dan gaat deze postkast niet zalig.

Ik heb in zo'n tachtig landen gewerkt. Maar er is ook heel veel in de Arabische wereld, in Jemen, in Egypte, Pakistan, West-Pakistan waar de Taliban zitten. Maar ook in Zuid-Amerika, in het Verre Oosten, in Zuid-Afrika.

Heel vaak dus over watersystemen en sanitatiesystemen. En ja, dan zit je toch met deze vraagstukken waar ik het net over had. Oh, wauw.

En toen jij bedacht ik ga deze opleiding doen, was dat al in Nederland? Ik heb de opleiding gedaan en hoopte dat eigenlijk toe te passen in mijn werk bij het ingenieursbureau. Maar ja, dertig jaar geleden was er echt een andere beleving. En helaas, mediation werd nog gezien als meditatie.

Dit heb ik ook zo vaak. Zo vaak doen mensen zeggen, wat leuk dat je een meditatie opleiding doet. Dus een paar van de collega's zagen er meer waren.

Maar op een gegeven moment dacht ik, ja, dit wordt zo'n lange missie. Ik ga voor mezelf beginnen. En dan begin je voor jezelf.

Maar ja, in die tijd waren de zaken vooral familie en echtscheiding. Wat helemaal niet mijn tak van sport is. Dus ik zat te zoeken naar zaken in de leefwereld.

Dus dat was zoeken. Maar uiteindelijk is dat heel erg gelukt. Mediaties in bouw en infra, in milieu, in ruimtelijke ordening, die zijn steeds meer gaan toenemen.

Ook mediaties met de overheid, want bij dit soort zaken heb je ook heel vaak te maken met een overheid. En die twee ontwikkelingen samen hebben geleid dat het nu als instrument veel meer wordt ingezet. Dat het ook bekend is.

Een missie die uitgroeide tot een vak
Dat opdrachtgevers ook zien wat de meerwaarde ervan is. Ja, wat mooi. En hoe ben je bij Centrum voor Conflicthantering? Hoe is die liefde ontstaan? Nou ja, ik heb een soort missie om mediation verder te brengen en ook mensen kennis te laten maken met dit mooie vakgebied.

Ik werd gevraagd om te gaan trainen daar. En dat was superleuk. Ik trainde ook bij andere instituten.

Maar uiteindelijk werd ik gevraagd of ik partner en directeur wilde worden. En daar heb ik ja tegen gezegd. Nou ja, dat is nu al twintig jaar geleden dat ik ben begonnen.

En nog steeds de missie en nog steeds de drang om dingen te vernieuwen en nieuwe werkvelden te ontwikkelen. Dus nou ja, kijk maar op de website. Dan zie je echt wel innovatieve dingen en daar ben ik best wel trots op.

Het is wel grappig, want dit wist ik nog helemaal niet eens over jou, hoe het mediation bij jou is gaan kriebelen. Maar dat klinkt helemaal hetzelfde als hoe het bij mij is gaan kriebelen. En ik werd een beetje weggeblazen door de hoeveelheid aan mediation opleidingen die ik even op Google kon vinden en dacht oh help, wat moet ik doen? En heb me toen heel bij de hand aangemeld voor het MFN congres, Mediation Federatie Nederland.

Zeg ik dat goed? Ja, Mediation Federatie Nederland. En daar ben ik natuurlijk in gesprek geraakt met jou. Daar is toen voor mij de liefde met CWC ontstaan.

Of misschien wel met jou. Ja, ik ben natuurlijk heel enthousiast over het vak. En de mediation wereld was toen, ja wij zijn het oudste instituut samen met nog een andere.

En inderdaad, nu is er een bout aan instituten. En ja, daar is ook wel veel verschil tussen. Wij zeggen maakt niet uit wat je doet, maar word wel een goede mediator.

Want ja, dat is wel belangrijk. Ik zie heel veel mensen die denken dat ze een soort van mediator zijn. Geen opleiding gedaan, wel veel ervaring, maar je mist dan toch een aantal dingen.

Hoofd, hart en handen
Hé, en wat versta je onder een goede mediator? Een goede mediator die eigenlijk, ja wij zeggen altijd hoofd, hart en handen. Het gaat erover heb jij het DNA van een mediator in jou ontwikkeld. Bij ons instituut trainen we 25 vaardigheden.

Dat is ook een hele tas vol. En tegelijkertijd, je kunt alle vaardigheden inzetten, maar als je niet kijkt, denkt, voelt als een mediator. Ja, dat voelen mensen.

Dan hebben ze dus iets van, ja ben je nou een soort trucje aan het doen? En wat wij terughoren van onze cursisten is, die zeggen echt, nou ik heb echt een transformatie ondergaan. Een persoonlijke transformatie. Ik kijk echt anders naar conflicten.

Ik weet ook beter hoe ik ermee om moet gaan. En die tas met vaardigheden, hartstikke mooi. Maar mij gaat het erom, kun je op een andere manier naar je omgeving kijken.

Emotie als ingang naar wat echt belangrijk is
Wat mooi. En als je dan naar die tas met vaardigheden kijkt bij jezelf, hoe is jouw relatie met conflicten over de jaren heen gegroeid? Interessante vraag. In het begin vond ik het ontzettend spannend.

Welke mensen zitten bij mij aan tafel? Wat is hun eigen conflictstijl? Wat is de dynamiek tussen hen? En ik had zelfs iets, oh als ze maar geen emoties gaan tonen. En nu denk ik van, dit geeft mij een haakje om mensen verder te helpen. En het gaat mij niet zozeer om de emoties, maar het gaat er mij wel om, wat maakt dat mensen zich op dat moment laten gaan? Blijkbaar is er iets wat zo belangrijk voor hen is, dat dit gebeurt.

Dus nu is het eigenlijk een cadeautje op het moment dat die emoties op tafel komen. Ja, want dan kan ik snel gaan onderzoeken, wat is voor hen zo belangrijk? Waar moet je straks ook een oplossing aan voldoen? Naast heel veel andere dingen, maar dit is een belangrijk haakje om daar te komen. Ja, en ik hoorde je natuurlijk net al zeggen, er zijn toch veel mensen die pretenderen mediator te zijn of een soort van de skills toepassen, maar toch niet helemaal beseffen hoe en wat.

Adviseren is iets anders dan mediëren
Ik merk ook dat in de bouw en infra, dat dat veel mensen zijn van, er zijn snel conflicten, want de interpretatie van een contract is anders aan de ene kant van de tafel dan aan de andere kant van de tafel. Maar hoe dit nu wordt opgelost, is inderdaad een senior uit de sector die daarnaast wordt gezet. Ik denk dat dat soms best goed kan werken, een externe persoon erbij zetten, maar wat zijn risico's die jij ziet op het moment dat mensen die niet het hoofd-hard-handen gevoel van een mediator hebben, maar wel gaan zitten zelf dokteren, om het maar even zo te zeggen.

Ja, het gaat natuurlijk over je rolopvatting. Dus wil je mensen verder helpen en doe je dat vanuit een rol dat je de partijautonomie van partijen accepteert en stimuleert, of ben je een soort rechter die een knoop doorhakt? En ik wil niet zeggen dat het één beter is dan het ander, maar een eminence grise, een expert op zijn vakgebied, weet hij wel echt het conflict op te lossen? Of geeft hij adviezen over hoe een knoop doorgehakt kan worden? Ja, dus in het enige geval ben je echt op zoek naar, het zorgt het wel voor verlichting van het probleem, maar op het moment dat je dus echt een mediator hebt die het probleem met ook de oerbron daarvan uitpakt, dan snij je hem eigenlijk bij de wortels af. Precies, en sterker nog, in het eerste geval met de senioren-expert, kan het zijn dat partijen zich meer in de groef gaan ingraven, omdat het onderliggende vraagstuk niet goed is opgelost.

En tegelijkertijd is er bij zakelijke conflicten gaat het natuurlijk heel vaak, lijkt het over het contract, of over de samenwerking, of over de taken, en tegelijkertijd is er iets gebeurd waardoor zij als professionals ineens niet meer met elkaar tot een oplossing kunnen komen. Wat is dat dan? Dat toch intelligente mensen, die normaal met elkaar goed weten te onderhandelen, ineens niet tot een uitkomst komen. Nou, dat is waar je als mediator ook naar kijkt, zodat de relatie duurzaam blijft, want vaak willen partijen nog met elkaar verder.

Hebben ze een win-win met elkaar te realiseren? Nou, daar zit echt het verschil in met de mediator. Ja, ja en ik denk ook dat het is heel makkelijk om je te verschuilen achter de letter van het woord, of een contract, terwijl degenen die het contract uitvoeren zijn ook mensen en de personen maken het project. Dus die interactie die daar zit, daar zit ook heel vaak het probleem en het is helemaal niet de letter van het contract.

Dat is dan meer een soort van het puntje waar het probleem naar buiten komt. Exact. Maar daar gaat het eigenlijk helemaal niet om.

En ik vind het ook grappig, ik had laatst een sessie met twee verschillende partijen en we deden een spel, eigenlijk als een soort van snelkookpan. We simuleren een interactie tussen twee partijen, eigenlijk om ze even uit hun normaal te trekken. En wat heel opmerkelijk was, dat de persoon die eigenlijk het strakst zat op de uitvoering van de regel en daar echt, daar ontstond veel schuring over binnen de samenwerking, was degene die ging vals spelen.

Die had iets anders nog op de agenda. Het was zo typisch, het was zo bijzonder, maar juist dus. En nou ja, daarom refereerde ik natuurlijk net over emoties en het cadeautje.

Die emoties die dan naar boven komen, want er kwamen veel emoties over en die naar boven. Aan de ene kant is dat heel spannend, omdat je denkt, oh help, hoe ga ik hiermee om? En tegelijkertijd, ja, dit is waar het dus schijnbaar over gaat. Want dit is wat er heel veel los maakt.

Van ik tegen jou naar wij voor een oplossing
En op dat moment, nou ja, het was een hele grote openbaring die daar ontstond, waar er heel veel interactie tussen twee partijen opeens vorm kreeg door, ja, dit is een relatief stom spelletje, zeg ik dan maar even. Nee, maar het is heel herkenbaar. En waar je als mediator naar kijkt, is eigenlijk, ja, eigenlijk twee dingen die je als mediator probeert te bereiken.

Een is dat je gaat kijken, wat is echt voor hen belangrijk? En meestal kom ik tot wel een lijst van negen punten, belangen noemen we dat in vaktermen, die voor partijen belangrijk, voor ieder van hen belangrijk zijn. En het tweede is, en dat is eigenlijk nog best het meest lastige werkje van de mediator, hoe krijg je partijen in de stand van ik tegen jou, naar wij samen voor een oplossing? En dat is iets wat, ja, echt wel een kundigheid vereist van de mediator. En dat geldt eenste meer in dit soort bouw- en infrazaken, want daar heb je vaak meerdere personen aan tafel, soms twee partijen, en elke partij bestaat uit meerdere mensen.

Maar heel vaak zit je met meerdere partijen. Denk aan twee opdrachtennemers, een opdrachtgever, of een overheid die er nog in de vergunningstraject ook nog wat te zeggen heeft. En voor je het weet, dit gaat natuurlijk wel over grote projecten, en dat gaat vaak over miljoenen als een project stil ligt.

Ik denk dat op het moment dat een project stil komt te liggen, en inderdaad het geld wat daar mee gemoeid is, maar ik denk ook, we hebben het ook over projecten waar veiligheid van belang is. En dan bedoelde ik, op het moment dat we kijken naar het onderhoud van een brug, daar is veiligheid mee gemoeid, dat zo'n brug constructief veilig blijft. Ik zeg maar even niet, of een sluis, of een wegdek.

Want op het moment dat dat stil komt te liggen, en hoe ziet dat er dan uit voor de gebruiker en voor de personen? Dus het is superbelangrijk om partijen op één lijn te houden, en tegelijkertijd zo moeilijk. Je noemt dus eigenlijk nog een belangrijk ding, naast goede samenwerking en het continueren van die samenwerking, wat belangrijk kan zijn, is heel vaak veiligheid. En dan heb je het over bruggen, maar denk ook aan inderdaad andere infraprojecten.

Dat is superbelangrijk, want ja, wat als? Daar wil je niet bij betrokken zijn, daar wil je niet op je geweten hebben. En daarvoor is een goede afstemming tussen partijen super belangrijk. En ja, dat ze met elkaar kunnen samenwerken.

Dus ja, we hebben het al over veiligheid, we hebben het over contracten, we hebben het over samenwerking, en we hebben het eigenlijk ook over heel veel geld wat anders meegemaakt is. Dat zijn al minimaal vier dingen die in dit soort zaken bijna al te spelen. Ja, en ik denk dat in dit geval zijn dat zaken die heel erg van belang zijn, maar ook wel weer wat meer hoog over.

En als we dan eens weer kijken naar de persoon die het project maakt. Je had het natuurlijk net over de acht gemeenschappelijke belangen, of in ieder geval de belangen die dan op tafel komen, die voor beide partijen gelden. Ik denk dat, ik zou misschien wel zeggen elke persoon, maar veel individuen zijn ermee gemoeid om op een prettige manier naar hun werk te gaan en daar plezier uit te halen.

En ook progressie te merken van de inspanning die er wordt geleverd. Werkplezier bedoel je? Werkplezier ja, zeker. Dan heb je het eigenlijk ook binnen gedoe binnen teams.

Dat kan natuurlijk ook dus niet alleen over contractpartijen, maar het kan ook zijn dat binnen een infrateam dat het daar schuurt. En dan komt eigenlijk die samenwerking nog veel meer onder druk te staan, omdat die veel dichter op elkaar zitten. Ja, en dan heb je het al heel gauw over, of ja, ruzie op de werkvloer, teamconflicten.

Dat heeft een andere focus, maar het heeft wel degelijk ook te maken met waar we het hier over hebben, over bouw en infra. Ja, en ik denk, als ik kijk naar de vraagstukken waar ik me mee bezig hou, dan is dat ook toch heel vaak op persoonsniveau. Want je hebt opwachtgever en opwachtnemer aan één tafel, soms wel in één projectteam, die met elkaar moeten samenwerken.

Maar op het moment dat daar een ander idee in uitvoering zit en dat gaat schuren, dan heb je ook een probleem. Dan heb je zeker een probleem en voor je het weet ontstaat een miscommunicatie. Dat vergroot zich nog, hebben partijen aannamers van elkaar.

Nou ja, je kunt het uittekenen. We werken met de escalatietrap van professor Glasel, waarin je eigenlijk precies het gedrag kunt zien hoe zich dat ontwikkelt als een conflict zich verder escaleert. En ja, uiteindelijk kunnen partijen in een situatie zitten dat ze meer op uit zijn om elkaar kapot te maken, dan dat ze zeg maar willen gaan kijken hoe kunnen ze het oplossen.

Het halen van je gelijk. Precies, daar zitten ze dan, op die fiets zitten ze dan. Ja, en daar wil je dan toe kijken of je als mediator kunt zorgen dat ze deescaleren en dat ze wel kunnen gaan kijken hoe zorgen voor een oplossing in plaats van voor gelijk krijgen.

De escalatietrap: van win-win naar verlies-verlies
Ja, want heel even, ik zit hier instemmend te knikken over het escalatiemodel van Glasel, maar goed, ik kan me voorstellen dat onze luisteraar dat niet per se iets zegt. Kan je hem in het kort toelichten? Nou, die professor Glasel die heeft onderzocht van hoe zit het nu eigenlijk met de ontwikkeling van een conflict. Dat begint natuurlijk met een, ja, je zit nog in een situatie dat je mogelijk een meningsverschil hebt, maar op een gegeven moment gebeurt er wat wat je niet zo leuk vindt.

Ja, dan ga je daarop reageren. Dus het wordt een soort actiereactie. Dus dan ga je van een wat hij noemt een win-win fase, ga je naar een win-lose fase, winnen-verliezen, waar het al veel scherper wordt.

Gedrag naar voren komt wat niet zo prettig is, waar mensen last van hebben. En als het nog verder escaleert kom je zelfs in de lose-lose fase, de verlies-verlies fase. Ja, en dat is echt, dat heb je niet zomaar eventjes weer recht getrokken.

Dat vraagt echt goed aandacht van de mediëten en partijen om te kijken hoe komen ze weer terug in een fase die werkbaarder is. Ja, en wat is dan een fase waarin jij merkt dat je vaak binnenkomt als het gaat om mediation zaken? Nou, dat is eigenlijk de win-lose fase. Dan merken mensen gewoon ja, we kunnen gaan procederen.

Ik heb ook zaken gehad waar al twaalf jaar geprocedeerd werd en ja, 200.000 euro aan kosten al gemaakt waren per partij. Ja, dus dan is dat gewoon zonde dat ze dat niet op een andere manier kunnen oplossen. En ja, dat kan dan bij de mediëten.

Dus in die fase van de win-lose komt men vaak binnen, maar soms is het ook wel echt in de lose-lose. Dat vraagt natuurlijk meer, dat zal duidelijk zijn, maar niet onmogelijk. Nee.

En ben je dan eerst bezig om weer partijen terug te trekken naar een minder hoge escalatie, zodat er meer samenwerking weer kan ontstaan? Ja, maar dat geldt eigenlijk voor elke mediation die je doet. Alleen vraagt dat hier meer tijd. En vaak is er meer gebeurd, zijn er meer kritische gebeurtenissen waardoor het geëscaleerd is.

Ja, en daar moet je dan naar gaan kijken hoe je, ja, of ze dat van elkaar kunnen zien. Vaak misverstanden die opgelost worden. Nou ja, daar heb je die 25 vaardigheden wel voor nodig.

Die vaardigheden, hand, hoofd en hart, die komen er allemaal bij kijken. Zeker weten, ja. En om even terug te cirkelen naar hoe jouw liefde ontstond met mediation.

Waarom mediation blijft boeien
Vanuit het ingenieursbureau er ontbrak wat. Nu dus echt al tientallen jaren bezig met mediation. Hoe staat het met de liefde tussen jou en mediation? Nou, ik krijg er nog steeds niet genoeg van.

Nee, maar je ziet echt dat je mensen verder kunt helpen. En dat is wel heel mooi, want wat je zegt mensen kunnen ziek worden van een conflict. Dat wil toch niemand eigenlijk, weet je.

En als je dan kunt kijken of jij met partijen naar een oplossing kunt komen, dat doen ze uiteindelijk zelf. Maar goed, ze hebben wel een duwtje in de rug nodig. En dat perspectief.

En dat helpt alleen maar, ja, betere projecten. Vooral mensen die beter in hun vel zitten. Minder ziekteverzuim.

Nou ja, de andere dingen hebben we al genoemd. Over veiligheid en kosten, et cetera. Daar zit echt wel, ja, wat mij arbeidssatisfactie geeft.

Dat ik denk, ja, hier ben ik van toegevoegde waarde geweest. Ja, wat ontzettend mooi. En als we dan de link leggen met, nou ja, toch de projecten waar ik in zit.

Wacht niet tot het conflict vastzit
In de bouw en infra waarvan je zegt de meerwaarde is daar ontzettend groot. Is daar een advies wat je daarover wil meegeven op een moment dat het begint te schuren? Het woord conflict wordt inderdaad, ik hoorde je hem zelf ook aan het begin zeggen, conflict is misschien groot. Ik merk dat ik hem zelf soms ook kleiner hou omdat mensen ervan schrikken.

Maar goed, het gaat ergens schuren. Laten we zeggen het is nog niet een conflict, maar het gaat niet lekker. Wat is je advies? Ja, ik denk dat omstanders, dus collega's die op een gegeven moment zien dat hun collega lastig zit in een project, dat die deze mensen op attenderen dat er een andere mogelijkheid is.

Denk vooral ook aan advocaten, aan rechters die kunnen verwijzen van, ja, mensen moet niet eens een keer wat anders proberen dan alleen maar te blijven procederen. Want het is procedure na procedure als het een beetje tegen zit. Nou is het in zakelijke geschillen wel zo dat dat soms anders kan liggen.

Maar ja, wat ik zeg, ik heb zaken gehad die twaalf jaar of langer nog liepen. Hoeveel beter is het dan dat je het met elkaar tot een oplossing kunt komen waar je wel beide je in kunt vinden, waar je een win-win uit kunt halen. Misschien wel de zakelijke relatie mee versterkt om nog meer mooie projecten te gaan doen.

Of wat voor uitkomst er ook kan komen. Maar de advocaten, de rechters, de collega's, die kunnen partijen op attenderen dat er ook nog mediation weg is. Er is iets anders mogelijk.

Er is iets anders mogelijk. Want mensen die zelf in het conflict zitten, die vinden dat heel lastig om dat te zien. Dus daar hebben de omstanders, zoals ik het zeg, een cruciale rol in.

Dus bij deze ook een actieve oproep aan de mensen die luisteren, zie of hoor jij een collega, dan wel persoon in je omgeving die, nou ja, misschien wel herhaaldelijk aandraagt dat er een probleem ergens is. Laat zien dat er iets anders mogelijk is. Ja, exact.

En ja, wij noemen dat de verwijzers. Die hebben dus gewoon inderdaad een hele belangrijke rol om contractpartijen, collega's daarop te wijzen. Ja.

Hé, en van de 25 vaardigheden die worden afgehaald. Het blijft wel hangen. Zeker.

Vraag niet wat iemand niet wil, maar wat wel
Ze zijn er goed ingetrapt vorig jaar. Wat is er eentje die je mee zou willen geven? Wat is een vaardigheid waarvan je denkt, daar kunnen we allemaal gewoon wat beter op ontwikkelen om misschien zelf ook wat beter in de wedstrijd te zitten? Ja, ik denk toch om te kijken, wat willen mensen wel? In een conflict zeggen mensen vooral wat ze niet willen. En ik zou zeggen, draai het om.

Wat willen ze dus wel? En waar gaat het ze wel om? Want dat is eigenlijk de basis om te gaan bouwen. Letterlijk en figuurlijk soms. En die vertaalslag inderdaad, dat proberen we echt bij mediators heel helder te krijgen.

Om op die manier te denken, te kijken, te praten. Maar dat is niet zo eenvoudig. Maar het kijken naar wat iemand wel wil.

En soms is dat even zoeken, zeg ik heel eerlijk. Daarmee maak je meters. Dit is dan natuurlijk heel puur op het moment dat het aan het schuren is.

Maar ik kan me voorstellen dat het ook een gouden advies is om mee te geven. Uberhaupt hoe je in het leven staat of in je werk staat misschien wel. Nou, absoluut.

Niet iedereen hoeft een mediation opleiding te doen, zeg ik altijd, om conflicten te weersen. Ja, we geven bijvoorbeeld ook driedaagse trainingen waarbij mensen van de 25 viervaardigheden krijgen. Waaronder de koningin der vaardigheden noem ik het altijd.

Dus van hoe kom je van standpunt naar belang? Om te zorgen dat je helden krijgt waar gaat het echt om? En ook al met zo'n paar korte dingen kun je echt stappen zetten. En de koningin van de vaardigheden wordt ondersteund door degenen die je net aanhaalde. Wat wil je wel? Ja, exact.

Wat wil je wel? Twee voor de prijs van negen. Wat mooi. Gaat wat ver voor de luisteraars misschien.

Ja, misschien dat iedereen geprikkeld wordt om nu te gaan onderzoeken hoe dit ook uit te kunnen pakken. Als we dan nog eventjes kijken naar de zaken die er misschien nu worden opgepakt door niet-mediators. Wat zou een advies zijn wat je daarin zou meegeven? Ren naar CVC om je opleiding te doen.

Natuurlijk, vanzelfsprekend natuurlijk. Want ik denk dat zeker de senioren projectleider, ik denk dat je het daar dan over hebt, die vaak inspringt in dit soort rollen, dat juist met die mediation en die mediation vaardigheden heel veel kan betekenen. Andersom, ook de minder senioren mensen in dit werkveld, die kunnen heel veel leren van deze expert, zeg maar, op het gebied van bouw en infra.

Dus met elkaar kunnen ze een waanzinnig goed team vormen en ook al in de opleiding heel veel van elkaar leren. Dus ik heb eigenlijk een advies voor beide. Precies.

Pak je notitieblok, 25 vaardigheden, de koningin bovenaan. Wat mooi. Oké, ik denk dat dit ook een hele mooie afronder is van dit verhaal.

Ik denk ook een hele duidelijke call to action. Ik denk, loop je tegen een probleem aan of ben je misschien wel geprikkeld door deze podcast? Dan van harte welkom bij ons in de opleiding. We hebben een Engelstalige variant in de zomermaanden en verder door het jaar heen hebben we een langere variant waarbij je echt de tijd hebt om flink te oefenen en alles rondom het vak je eigen te maken.

Dus kom vooral kijken naar het Centrum voor Conflictantwoordiging. Ja, supermooi. En ik denk op wat persoonlijker vlak, mocht je in een project zitten waar het nou echt aan het schuren is of misschien wel het over conflict hebben, dan ben jij denk ik ook daarvoor te bereiken.

Ben ik zeker voor te bereiken, maar jij ook volgens mij want je hebt een goede opleiding gevolgd. Zeker, de opleiding is in de pocket. Nou Linda, dankjewel voor je aanwezigheid en voor je interessante blik op de materie en ik hoop nog veel meer van je te zien binnen deze sector.

Dankjewel Ot en maak er wat moois van. Vraag jij je ook iets af of wil jij met ons een gesprek? E-mail naar podcast.dpi.nl