Je bent geen ei, maak iemand blij

Hey jij! Leuk dat je luistert naar onze podcast. Dynamiek in techniek staat voor voortdurende veranderingen, ontwikkelingen en vooruitgang. In deze podcast duiken we in de bewegingen die de infra-, bouw- en energiesector vooruit stuwen.

En laten we je zien hoe die dynamiek de sleutel is. Tot succes. En kleine dingetjes introduceren als het anders blij.

Je bent een ei. Je bent geen ei, maak iemand blij. Vandaag bespreken we Dit zijn wij, Dutch Process Innovators.

Wie zijn wij? Wat drijft ons? En waarom doen we wat we doen? In deze rubriek nemen we je mee achter de schermen bij onze projecten, visie en aanpak. Geen geheimen, gewoon eerlijk over wie we zijn. In de aflevering de taal van een succesvolle samenwerking hebben we het gehad over durf je kwetsbaar te zijn.

Een cultuur waarin veiligheid en uitdaging samengaan
Essentieel daarvoor is de omgeving waarin je je begeeft. Kan je daar kwetsbaar zijn? Daarom gaan we het in deze aflevering hebben over het neerzetten van een bedrijfscultuur. Hoe zoek je naar de balans tussen veiligheid en uitdaging, zodat mensen zich kunnen ontwikkelen en groeien? Aan tafel zit bij mij Rob.

Hallo. Hallo. En Esmee, jullie wel bekend.

Hallo. Leuk om nog een keer te zijn als niet-host. Heel leuk om jou een keer in de podcast te hebben als jouw host.

Kennismaken met Rob en Esmee
Rob, jij bent directeur van DPI. Dat klopt. Hoe lang doe je dit al? Sinds 2015, bijna 11 jaar.

Kijk, en wanneer is Esmee in jouw leven gekomen bij DPI? 2018 of 2019. Ja. Uiteindelijk 2020 in dienst.

Ja, precies. Maar in mijn leven bij DPI. Dat was iets eerder.

Ja, precies. We hebben elkaar ontmoet op de civiele bedrijvendag toen ik nog DPI'ers weg wilde halen. Precies dat.

En dat lukte niet. Dat is niet gelukt. Dus dan maar overlopen.

Dan maar overlopen. En Esmee, toen jij binnenkwam bij DPI, wat viel jou op? Het was wel grappig, want toen Rob die heeft een keer geappt van joh, ik denk dat je hier wel zou kunnen passen. En ik dacht echt, wat ga ik dan doen? Ik heb ook wel eens in een podcast gezegd, ja, ik wist niet eens wat een bestek was of een kunstwerk.

Dat hangt toch in een museum, weet je wel? Nou, die tijd is er wel al lang voorbij. Maar ik dacht wel van, ja, wat moet ik nou daar? En ik kwam van een organisatie waar het een beetje vrijheid, blijheid was met, ja, ik weet niet, een hele informele sfeer. En op zich was dat bij DPI ook wel zo, maar wel binnen een bepaald kader.

Ja, bij DPI was het wat meer, ja, ook wel serieus, denk ik. Dat dacht ik in ieder geval voordat ik er kwam werken. Snap je wat ik bedoel Rob? Ik weet nog heel goed dat jij dat zei.

Ja. Die mensen die zijn allemaal zo, ja, hoe zal ik dat nou eens netjes zeggen, in principe. Eigenlijk bedoelde ze, ja, ik denk dat ik niet kan wat die mensen kunnen.

Ik vonden jullie allemaal best wel hele grote nerds eigenlijk. Ja. Ik zei dat ook later nog een keer tegen collega's van ZZS, maar we zijn toch allemaal nerds.

En toen dacht ik, ja, nu kan ik me daarmee identificeren. Maar destijds nog niet. Oké, nou Rob, jij bent natuurlijk al jaren de drijvende kracht en je gaf het zelf al aan achter de groei van Dutch Process Innovators.

Samen vette dingen doen begint met vertrouwen
Is dat dan de essentie, nerds? Nee, zeker niet. Nee, de essentie samen echt vette leuke dingen doen. Daar begint het.

Zorgen dat er vertrouwen is in elkaar, dat je fouten maken echt mag. Dat is denk ik wel een hele belangrijke essentie geweest hier. En als je dan gemaakt wordt, of je weet het even niet, dat er mensen altijd zijn om je te helpen.

Dat is echt gewoon vanaf dag één geweest, toen ik hier aan het werk was. Die sfeer was er ook al wel hoor, toen ik hier kwam. Maar er is natuurlijk van alles gebeurd voordat ik hier kwam.

Maar met die groep die we toen hadden, toen, daar was echt wel gewoon een team. Misschien wel juist door het jaar ervoor, waarbij alles wat anders diep dan oorspronkelijk gepland. Maar daarop zijn we heel vet door gaan bouwen om dit neer te zetten wat we nu wel een jaar of elf met mij dan erbij doen.

En dat is echt gewoon samen het werk aanpakken. En op het moment dat iemand zijn vinger opsteekt, ik heb het even lastig, of ik snap het niet, of iets, dat er dan altijd een collega is die dat dan oppakt. Maar dit klinkt natuurlijk prachtig, het neerzetten van een veilige sfeer.

Veiligheid moet je elke dag bewijzen
En ik denk dat heel veel bedrijven dat najagen, dat bedrijven dat neerzetten. Maar hoe vertaalt zich dat dan? Hoe hoe zorg je dat dat daadwerkelijk neerzet? Het is een beetje een open deur. Bij ons is die onveilig, bij ons is het een warm bad.

Ja en dat is altijd heel moeilijk om te zeggen waar dat dan door komt en wat je er ook echt aan doet. Maar volgens mij moet je het bewijzen. En dat kan alleen maar door op het moment dat er dan een keer iemand toch iets doet wat niet wenselijk is, dat je daar wel gewoon gelijk op ingrijpt.

En dat je gewoon zegt dit is niet zoals wij hier zijn. Ik heb in het verleden wel eens gezegd, op het moment dat je hier iemand plaagt of in de hoek zet of zegt dat die het niet goed doet, dan is degene die dat zegt bij mij tussen aanhalingstekens aan de beurt. Want dat is precies wat je niet moet willen.

Je moet, ik zei, nou het staat hier ook in personeelshandboek en ik heb het SMA ook al meerdere keren in de podcast hier horen zeggen, er gaat echt niemand naar zijn werk om er een soortje van te maken. Dat is echt gewoon mijn basis geweest, altijd. Ook al voordat ik bij DB kwam werken.

En de klanten moeten dat ook snappen. Maar iedereen maakt af en toe een fout. Dat is namelijk zo.

Ik ook. Ik heb het vorige week nog gehad. Ik had een collega, ik durf het best te zeggen, dan mijn openbaarheid.

Maar ik had er gewoon een verkeerde achternaam meegegeven, niet van, maar de. Oh nee, het was juist andersom. En wat je dan doet, is zelf ook gewoon dat mailtje rondsturen.

Nou, ik schaam er een beetje voor. Ik heb de achternaam van een collega verkeerd gebruikt in een mail. Gewoon een verkeerde mail.

En ja, ook ik ga niet naar het werk om er een soortje van te maken, jongens. Sorry. Maar in dit geval is het natuurlijk direct actie reactie vanuit een negatieve hoek uitgelegd.

Als er iets misgaat. Ik hoorde je net ook zeggen op het moment dat er bijvoorbeeld iets misgegaan is en iemand steekt z'n vinger op, dat daar dus ook antwoord aan wordt gegeven. Ja, er is altijd op het moment dat iemand even niet weet hoe het werkt.

Dat is wel wat we ook vragen. Want ik heb nog. Kijk, we hebben allemaal WhatsApp groepen en dergelijke.

En als iemand daar een keer een verhulpvraag instelt en ik zag geen reactie in die mail opkomen. Dan ging ik met een DM'ertje vragen. Heb je al een reactie van een collega? En als dat niet zo was, ging ik helpen.

Ga daar even heen. Of ik belde iemand voor je help even je collega. Want iemand heeft hun hulp nodig.

En dat is denk ik wel waar wij als als ik niet in mijn eentje, maar met een aantal DPI'ers volgens mij vanaf dag één wel aan gewerkt hebben, is daar dan gelijk actie opnemen. Want iemand heeft een hulpvraag. Dan kan die niet 24 uur moeten wachten op antwoord van een collega.

Dan ben je gewoon te laat. Want dan voelt hij zich alleen. Dus daar actief op sturen.

Een warm welkom is zichtbaar in kleine momenten
Zeker. Gewoon altijd actie. En Esmee, even weer terug naar jouw observatie van buiten naar binnen.

Stelletje nerds bij elkaar. In hoeverre zag jij deze veiligheid? En hoe heb je dat hiervoor ervaren in het werk en het leven? Ik moet ook wel eerlijk zeggen dat dit natuurlijk wel het DPI was van vijf en een half jaar geleden. Dus sindsdien.

Toen waren we ook met 30, 35 man. We zijn nu met 75. Dus dat hele beeld is daarin wel veranderd.

Maar ik denk ook dat we als organisatie qua cultuur daarin ook wel echt... En nog steeds mogen we... We doen diezelfde dingen. Ja, we doen diezelfde dingen. Ook nog steeds check ik in de app.

Is er een reactie? Ja, precies. Nog steeds. Ja, dus dat is mooi.

En terugkomend op je vraag, Ot. Ik denk wel dat ik bij al mijn werkgevers, zowel tijdens mijn studentenbaantjes... Toen werkte ik bijvoorbeeld in een kledingwinkel en deed ik straatwerk. Dus ik was een straatverkoper.

En ik heb wel het idee dat ik altijd in een werkomgeving heb gezeten waar fouten maken mag, waarin je je kwetsbaar kon opstellen, waar iedereen wel in verbinding met elkaar stond. Maar wat ik heel erg mooi vind aan onze cultuur is dat er bijvoorbeeld een collega startte. Dat is wel twee jaar geleden.

En toen hadden we een zomerborrel met partners. En toen vroeg ik achteraf van, joh, hoe heb je het ervaren? En toen zei hij, ja, ik vond het zo... Want hij was nog niet gestart bij ons. En dat hij aangaf van, ja, ik vond het zo bijzonder dat ik geen enkel moment tijdens de zomerborrel samen met mijn partner alleen heb gestaan.

Cultuur krijgt vorm in initiatieven en gesprekken
Dat iedereen naar je toe komt om een praatje te maken. En ja, echt interesse tonen van, joh, wat kom je hier nou eigenlijk doen? En dat zijn gewoon toffe dingen om ook wel echt te horen van mensen die bij ons starten. Jij bent verantwoordelijk voor Merk en Talent.

Op wat voor manier laat je dit daarin terugkomen? Nou, in Merk, dat zit er meer op marketingvlak, probeer ik wel altijd het echte verhaal te vertellen. Dus we schrijven ook over cultuur, over onze kernwaarden, om echt een diepere betekenis te geven aan het woord. Dus in onze uitingen.

En soms, tuurlijk, probeer je alsnog over integrale dienstverlening dat heel erg uit. En hoe ga je daarom in de praktijk? Maar dat is even marketing. En ik denk dat we met het hele talentverhaal van, we hebben heel veel initiatieven die bijdragen aan de cultuur.

Dus denk bijvoorbeeld aan de HBOK Week, Dare to Challenge, het Open Podium. Dat zijn wel allemaal initiatieven die bijdragen aan, ja, we willen met elkaar delen, we willen het samen doen. Maar we hebben ook bijvoorbeeld dingen vanuit, en dat bestond al, dus daar draag ik dan niet per se een actieve bijdrage aan.

Maar we hebben bijvoorbeeld dingen als Intervisie. En dat is gewoon supermooi dat je in een klein groepje bij elkaar je echt kwetsbaar durft op te stellen. Je weet ook gewoon van, ja, dat blijft binnen bepaalde muren.

Waarin je ook dat echte gesprek met elkaar wat sneller opzoekt. En helemaal omdat je, als je dat echt niet gewend bent vanuit huis, dat wel kan doen. En ook bij de HBOK Week is mijn doel, wat ik wil overbrengen op anderen, altijd van, ga het gesprek aan.

Durf je kwetsbaar op te stellen? Of als je bepaalde dingen ervaart op de werkvloer van, noem het naar elkaar. In plaats van dat je daarmee gaat zitten of het alleen met je partner bespreekt, maar dat je dat ook intern bespreekt. En dat je weet bij wie je het kan delen.

En ja, dat is wel iets waar ik echt voor sta. Hé, want die HBJOK Week, ik weet niet of iedereen die hiernaar luistert daar bekend mee is. Komt dit uit de Merk en Talent hoek? Komt dit uit de Rob Voss portefeuille? Er is een HBJOK initiatief in de markt.

Volgens mij is dat wel binnen onze sector. En daar hebben wij, we hebben ons daar wel bij aangemeld, maar we hebben daar wel een beetje onze eigen draai aan gegeven. We zijn ook bezig met de veiligheidscultuur ladder die we gaan behalen dit jaar.

En dat is daar wel een onderdeel van. Want hoe kunnen wij bijdragen aan de veiligheid van onze collega's? Ja, op de bouwplaats moeten ze gewoon keurig voldoen aan de bouwplaatsen eisen en ze moeten daar ook actief hun ogen op houden. Maar dat is niet de kern waar wij heel erg actief zijn.

Wij hebben een kantooromgeving. Die is wel veilig, al hebben we hier ook echt wel heel veel veiligheidsdingetjes geregeld. Maar dat staat daar los van.

Hé, ben je oké? op z’n dpi’s
Bij HBJOK gaat het echt over psychologische veiligheid. Voel je je goed? Is er ruimte? Mag ik mezelf zijn? En we hebben daar dus ook complimentjes uitgedeeld. Ja, dat wilde ik vertellen.

Even schetsen, dat is leuk. Want we hadden een mandje neergezet en daar stonden eieren in. En het was in april dus paas, er kwamen eitjes.

Dus we hadden een mandje met allemaal eitjes en die kon je open doen en er zat een compliment in. Er stond daar een bordje bij. Wees geen ei, maak iemand blij.

Dat is toch helemaal lekker. Dat is toch helemaal heerlijk. Welk compliment heb je daar uitgevist of heb je gekregen? Die heb ik in mijn tas, dus die heb ik altijd bij me.

Maar ik ben hem wel eventjes vergeten. Oh lekker, goed verhaal. Maar dit is natuurlijk allemaal ontzettend zoetzappig en klinkt allemaal enorm gezaper.

Ja maar toch, door dat gesprek te voeren ontstaan er wel dingen. Want inderdaad, interviezen dat is gewoon wel, dat is tenzijdens een structuur ding en je gaat het met structuur niet winnen. Alleen daarmee creëer je wel de rand voor waar dat het kan.

En dat is hetzelfde met allerlei gesprekken die we hier met collega's hebben op ontwikkelingen en dergelijke. Er vloeien wel eens tranen en dat is eigenlijk stiekem best wel veel. Ik kwam voordat ik bij DPI werkte, nooit in een omgeving waarbij de tranen rullen.

En zo ben ik ook echt niet opgevoed. Dus tranen, die hoorden er niet bij. Je moest gewoon een vent zijn.

Wat is dit voor? Dus dan zei ik gelul. Of een vrouw. Of een vrouw.

Vrouw in de bouw. Ik weet niet, die koppeling is er nog nooit mee gelegd hoor. In ieder geval niet bij mij.

Maar de tranen, ja kom op jongens. Gewoon even doorbijten. Komt wel goed.

En dat is misschien wel een groot voordeel van de huidige tijd. Dat dat wel gewoon mag. Maar is dat de tijd? Ja dat is denk ik ook wel de tijd.

Ja er zullen ook wel echt wat bedrijven zijn waar dat niet kan. Maar ik vind wel dat dat bij een veilige werkomgeving hoort. Dat je emoties echt mogen zijn.

En dat er dus echt geluisterd wordt naar je. En dat dan ontstaat de ruimte om ook af en toe je emoties te tonen. En dan komt er, een traan is ook maar een gevolg van iets.

Er zit veel achter, een traan. Maar daarmee wordt het wel duidelijker. En ik moest daar in het begin wel aan wennen.

Dat ik binnenstapte en dacht wat gebeurt hier nu. En dat ging van relatietherapie tot aan werk. Want alle problemen kwamen, wij spreken op tafel.

Maar daardoor bleef dat wel veilig binnen die omgeving. Voor mij was het het bewijs dat als dat hier gebeurt, hebben we dus een veilige omgeving. Want anders gebeurt het niet.

Is eigenlijk Dutch Process Innovators voor jou ook de eerste werkgever waar je in dit show hebt ervaren? Nou, wel zo intens met collega's. Ik heb wel hele goede werkgevers gehad toch hiervoor. Want ik raad GMB aan iedereen aan.

En ik raad Structon ook aan iedereen aan. Zeg ik wel maar even gelijk bij. Sponsored by.

Twee top werkgevers. Er is totaal niks op aan te merken. Maar dat was ook een andere tijd.

En wel echt aannemerij in die hoek. En daar heb ik weinig emoties mogen laten zien of gezien. Heb je dat zo gevoeld? Heb je emoties daar gevoeld? Of in ieder geval laat het niet daar als in een plek.

Maar in die tijd waar je iets mee wilde. Ik ben daar zelf, valt dat wel mee. Ik heb zelf nooit die problemen gehad dat ik dacht ik moet mijn emoties hier niet kwijt.

Ik ben altijd vrij relaxed geweest in mijn werk. Dus dat heb ik nooit zo gehad. Wat doe je met je emoties binnen Dutch Process Innovators? Nou, ik heb dus hier wel links en rechts een traantje gelaten.

Ja, dat is tenminste niet jouw ongeluk, maar de concentrering van het fietsen. Ja, ik heb natuurlijk wedstrijden gefietst vroeger. En nou ja, toen dat naar boven kwam, dan had ik het wel echt slecht mee.

En dat is wel zo'n voorbeeld. Ik kan niet meer zo hard rijden als vroeger. In ieder geval, ik kan niet meer zo veel trainen als vroeger.

En dan is het gevolg dat je niet meer hard kan rijden. En het besluit, nou ja, dan gooi ik al die fietsen maar aan de kant. Ik heb alles verkocht.

Maar dat was mijn leven. En dat is wel, toen dat weg was, heb ik dat hier ook wel laten zien. Maar dat kon ook.

Maar ook bij overlijdensgevallen of bij iemand anders, waar ineens dat er bij mij een emotie naar boven komt, die ik ook even niet door had. Nou, daar heb ik een mooi voorbeeld van. Tijdens de Hey ben jij oké week, werd ik op donderdagochtend wakker met het nieuws dat een vriendinnetje uit het leven gestapt is.

Jullie allebei wel bekend. En ik heb dat inderdaad zichtbaar, dat maakt een zichtbaar impact bij jou Rob. Ja, precies.

En ik denk dat dat dus ook, omdat je de leiding bent, evenwiel zwart-wit, zo is het nou eenmaal, dat dat wel helpt. Ook gewoon in de sfeer dat ik het zelf ook gewoon durf te tonen. En dat is toch voorbeeldgedrag.

Ik druk het niet weg. En de grap is ook, volgens mij hebben we toen ook drie uur later gewoon weer een goede grap met elkaar gemaakt. Want dat is er dan ook.

En dat mag dan ook op dat moment weer. Dus zo switch je dan gewoon in iedereen zijn emotie. En dat is denk ik alleen maar goed.

Veilig betekent niet dat alles zacht is
Maar goed, we moeten ons ook niet afschilderen als een grote knuffelpartij. Want ik wilde me even over de andere kant gooien. Want groei gaat ook gepaard met groeipijn.

Daar zitten ook af en toe iets oncomfortabels bij. Collega's zijn er ook om elkaar soms bij te sturen. Laat ik het even zo formuleren.

Hoe handhaaf je een lijn daarin? Ja, uiteindelijk is het een rode lijn of is het een zachte lijn. Dat zit al een verschil in. Maar dat is wel mijn ervaring.

Omdat je al die dingen meemaakt met elkaar, wordt het soms toch best moeilijk om eerlijk te zijn naar elkaar wat je echt van elkaar vindt. We zeggen wel geef die feedback. Maar dat kan echt wel beter.

Maar sowieso zijn wij in de basis best kritisch over hoe het gaat en wat we doen. En we vinden het nooit goed genoeg. En stiekem doen we het volgens mij hartstikke goed.

En daardoor denken we wel eens, je kan misschien nog wel wat harder en wat duidelijker zijn in je feedback. Dan denk ik, misschien was je ook wel goed. En wat ook wel een paar voorbeelden hiermee gemaakt.

We zijn behoorlijk hard in de feedback. En we hebben ook wel met een aantal mensen afscheid genomen. Maar dan ben ik nog steeds heel trots op het feit geweest dat dat misschien drie maanden duurde, zo'n traject.

Misschien van vier maanden. Ik weet zelfs een jongen waar we een driekwart jaar echt intensief traject mee hebben doorlopen. Dat weten drie, vier mensen binnen dit bedrijf.

En de persoon in kwestie uiteraard. Maar verder niemand. Maar de persoon wist wel, ik moet verbeteren, anders nemen ze afscheid.

En hoe veilig ben je dan dus als je met die drie, vier, alleen dat groepje het weet. Want ik zei, de rest mag het echt niet weten jongens, dat we dit zo insteken, zeg ik dan altijd. Want dan is iemand aangeschoten wild.

Dan kun je net als goed gelijk afscheid nemen. Want dan komt het gewoon nooit meer goed. Alleen als je met een paar mensen het geloven hebt.

We kunnen deze meneer of mevrouw naar het juiste niveau brengen. Met dat groepje moet je dat goede gesprek voeren. Daar moet ook open mee gesproken worden met de persoon in kwestie.

En die ervaart dit als gigantische feedback. En dat is een heel extreem geval. Maar er zijn er een paar waar we afscheid van genomen hebben.

En dan krijg je, oh die had ik helemaal niet aanzien komen. Ja, maar we zijn er al een aantal vier, vijf uur bezig en er gebeurt ook helemaal niks. Maar thank god dus ook, want dat was de hele insteek, dat je hem niet aanzag komen.

Want die veiligheid willen we juist waarderen. Dan was dat eigenlijk het bewijs geweest dat dat zo was. Ja, precies.

En dat ging zelfs tot soms in MT aan toe. Ik had het niet aanzien komen. Ja, je hoeft ook niet als MT-lid alles te weten, want ook dan heb je daar weer aangeschoten wild.

Dus zelfs daar konden we dat gewoon veilig regelen. En ik denk dat het alleen maar een bewijs is. Want je hebt het over mensen.

Authentiek selecteren op een echte match
Ja, en hoe zit dat dan aan de voorkant? Want jullie hebben beide aan de voorkant gesprekken met mensen die hier binnenkomen. Esmee, jij bent daar natuurlijk heel vaak een eerste aanzet in. En als het niet is, dan zeggen ze tot de dag dat ze beginnen.

Ik was er niet bij hè, toen we deze aannamen. Dus als er niks is Rob. Niet mij bellen, mij niet bellen.

Dan maak ik je kapot als je mij de schuld neemt. Nee, ik knap je vraag Ot. Het was best wel een goeie.

Hoe ga je daarmee in het selectieproces? Ja, want het is natuurlijk voor de luisteraars. We hebben vast enorm ondernemende mensen die luisteren. Hoe kunnen we dit integreren binnen andere bedrijven? Maar misschien ook wel zo de stap maken binnen de sector.

Maar goed, vertel. Kijk, enerzijds ligt het bij de kandidaat. Want er is een kandidaat die komt bij ons met een reden.

En het vraagt ook een soort type mens, denk ik. Je moet van verschillende opdrachtgevers houden. Je moet snel kunnen schakelen.

Je hebt meerdere projecten. Je bent een adviseur. Dus je komt ook bij klanten.

Dus goed, dat vraagt natuurlijk al wat. Het vraagt ook al wat om het eerste gesprek met Esmee en Rob samen te hebben. Ook dat, dat moet je ook maar tegenkunnen.

We hebben ook wel een paar kandidaten die zeggen, dat ging zo op en neer. En dan zeggen ze, dat deden we echt niet goed, want het vloog alle kanten op. Als ze dat niet kunnen handelen, dan is het geen DPI'er.

Heel erg. Ik wou net zeggen, want mijn eerste gesprek was met jou, Rob en Filine. Dat ging ook alle kanten op.

Als je dat niet kan handelen, ja, dan moet je maar niet komen werken. Want als je hier werkt, gaat het ook zo. Dus wij zijn daar in die zin ook niet super hard over aan het nadenken wat wij neer moeten zetten om die kandidaat verliefd te laten worden op ons bedrijf.

Nee, wat wij doen is gewoon echt Esmee en Rob zijn. Gewoon unapologetically bij jezelf. En of het sluit aan of niet.

We gaan dat niet heel hardlopen, extra voorlopen bereiden. We hebben natuurlijk heel veel gesprekken samen, dus daarmee hebben we een soort standaard riedeltje. Maar daar zit, wij proberen ons eigenlijk ieder gesprek weer iets nieuws te vertellen wat de anderen nog niet weten.

Dat is een soort onze gimmick. Is dit een uitgesproken gimmick? Ja, ja, het is echt een ding. En dat is toch best lastig, want het begint wel redelijk op te zijn wat ik allemaal niet vertel, maar heel vaak lukt het nog steeds.

Maar daarom is Esmee nu ook weer in een nieuwe fase in haar leven begonnen, alleen maar om jou te helpen, zeker toch? Nee, die fase ga ik niet meer in. Maar je moet met name gewoon jezelf zijn in de kern. Altijd.

Ik ben ook hier exact hetzelfde als wanneer ik van het weekend op het plein was met een aantal vrienden. Ik ben gewoon Rob. En dat is eigenlijk wat je gewoon moet zijn.

En dat voelt die kandidaat ook. Deze mensen aan tafel zijn authentiek. En als je authentiek bent, dan matcht het of het matcht niet op persoonsniveau.

En daarnaast kun je dan als het nog, en natuurlijk, dat is heel belangrijk, ook de inhoud moet je ingaan. Kan deze persoon bijdragen aan het bedrijf wel of niet? Maar in de basis is... Ik wou net zeggen, want anders klinkt het heel erg alsof je de keuze aan de andere kant laat. Wij zijn onapologetically onszelf.

Kijk maar of je het leuk vindt of niet. Maar er zit ook een keuze aan de andere kant. Zeker.

Maar wij proberen, doordat wij zo natuurlijk acteren, ook de andere kant, even de kandidaat even, ik praat niet echt in die of de andere kant, maar de kandidatenkwestie ook uit zijn politieke standpunt of iets dergelijks te halen. Hij of zij moet ook gewoon relaxed zichzelf. En dat duurt soms even.

En het is soms ook best spannend om te solliciteren. En dan denk ik, ja, voor ons niet meer, want wij hebben een periode dat we er twee, drie in de week moesten doen. Dus op een gegeven moment is dat... Spanning is er niet.

Alleen je moet ook daar oppassen dat het geen routine wordt. Want je moet wel, door de juiste vragen te stellen, ook daar het eerste comfort te bieden, dat die kandidaat loskomt en zichzelf is. Want je moet zichzelf laten zien.

En daarop inhakend, het allermooiste vind ik altijd, iemand komt toch solliciteren. Er zit een bepaalde vorm van spanning bij, want het is wel gewoon je baan. En iemand komt dan best wel zenuwachtig of in ieder geval heel gefocust, van oké, we zijn een adviezenbureau.

Mensen zien ons soms ook als consultancybureau, maar dat voelt dan soms al zo zwaar. Maar dat is een beetje de lading die je er uiteraard zelf aan geeft. Dus sommige mensen komen ook wel... Er zijn wel een paar voorbeelden geweest dat mensen echt in pak komen bijvoorbeeld.

Dus je hebt daar al een bepaalde uitstraling mee. En wat ik dan heel mooi vind, is dat je dan tijdens het gesprek iemand... Ja, hoe noem je dat? Aarden? Omdooien. Omdooien, inderdaad, als een beter woord.

Dat je daarin... Zie je iemand gewoon heel relaxed worden en meegaan met de setting. En dat vind ik in ieder geval altijd supervet als je dat bereikt in een gesprek. En is dat dan een doel? Of is dat op het moment dat je ziet dat dat gebeurt, dat je een soort van... Ah, wat goed.

Nee, het is echt geen doel. Het is niet dat ik van tevoren denk, oh ja, ga ik even lekker laten omdooien, weet je wel? Nee, maar het is wel... Hij is gewoon niet in. Nee, maar als wij zien dat iemand gespannen is, misschien spreken wij dat niet uit naar elkaar, maar we voelen wel aan, we moeten met een geintje, we moeten een bepaalde ontspannenheid erin brengen, et cetera.

En als wij in de overtoepen gaan naar mekaar, dan moeten we soms ook even gas terug nemen, omdat de andere kandidaat dat even niet helemaal kan nemen. Je moet wel mee kunnen komen. Je moet wel mee kunnen komen.

En jullie insight... En we passen ons ook daarop wel aan. Zeker, we hebben ook echt heel verschillende gesprekken. En we hebben het nu natuurlijk heel erg over de mensen die hier intern worden aangenomen.

Veiligheid stopt niet bij de eigen voordeur
Wij werken natuurlijk met heel veel partners en klanten op klussen extern. Hoe kijken jullie naar die veiligheid die zich daarin doorvertaalt? Maar die is superbelangrijk. Dus ook de collega's bij de klant moeten zich net zo veilig voelen als bij ons.

Dus dat is ook... Nou, als ze het nog niet weten, horen ze het via de podcast waarschijnlijk. Maar als ze zich niet veilig voelen, klap je laptop dicht, ga naar huis, bel mee op. Echt gelijk.

Heb je hier ervaring mee? Ook nog, ja. Je bedoelt dan wel dat de adviseur bij de klant is, bedoel je? Ja, onze adviseur... Ik heb twee, drie ervaringen. Drie ervaringen dat onze collega's gewoon echt niet lekker bij een klant zaten en gewoon zijn vertrokken.

En nou ja, dan moesten we... En wat voor gesprek heb je dan te voeren? Want we zeiden natuurlijk net al, heel mooi om bij een bedrijf intern veiligheid te creëren. Het mooiste is natuurlijk als het een ripple effect wordt, zodat het... Ja, dit zijn twee tenders geweest en gewoon een project in uitvoering. Nou, een project in uitvoering, dan is het heel simpel.

Dan is het gewoon een project klaar, et cetera. Die tenders zijn eigenlijk meestal ook wel klaar, want die sfeer komt natuurlijk op dat moment niet meer goed. Maar uiteindelijk ben ik als werkgever... En dan voel ik me echt even als ik, want ik wil heel graag in de wijdtijmen praten.

Maar ik voel me echt verantwoordelijk voor 75 gezinnetjes, zeg ik altijd. En 75 mensen die zich veilig voelen. En als dat niet zo is, daarom zeg ik bel mij en niet een of andere teammanager of weet ik voor wat.

Want ik bel gewoon de hoogste baas. Wat is hier gebeurd en hoe is dit gekomen? En eigenlijk ben je dan al te ver, hè? Want dan had je waarschijnlijk al drie stappen voor gekund. Ja, het is al geëscaleerd.

Maar het is wel drie keer gebeurd. En ik vind wel dat je dat dan ook gewoon moet doen. En dat is ook weer bewijs dat je die veilige werkplek wil creëren met elkaar.

En bewerkstellig je daar dan ook indirect mee dat daar een stukje awareness aan de andere kant komt? Dat denk ik wel. Waar ze van groeien? Of krijg je gewoon echt een totaal bleu persoon aan de telefoon? Nee, ik heb... Die tropper hebt het over. Nee, bij twee keer zijn ze ook gewoon weer lekker terug gegaan, twee dagen later.

En is het ook allemaal weer goed gegaan, want die dachten gewoon dat ze een geintje maakten. Maar het viel volledig verkeerd. Ja, en dat gebeurt natuurlijk ook heel vaak.

Het is vaak, het moet wel even uitgesproken worden. En wat speelde je nou eigenlijk? En dat had ik helemaal niet door. Het is toch gewoon totale miscommunicatie? Het is soms natuurlijk een geintje wat als plagen of pesten of verkeerde opmerkingen naar vrouwen gemaakt.

Ja, dat is niet leuk. En dat is ook helemaal niet de bedoeling. Daar hebben we het al genoeg over gehad, denk ik ook, in de wereld.

Maar dan moet je er wel staan als werkgever, vind ik. Waarschijnlijk is dat ook nog niet genoeg. Nee.

Helaas. Helaas. Dus als we nu even terugkijken naar dit gesprek.

De cultuur bewaken terwijl de organisatie groeit
Samenvattend. Jullie kwamen hier allebei eigenlijk binnen in een cultuur waar het al bestond. Jullie zijn daar op gaan meesurfen.

Maar dus ook daar zelf in gegroeid door zelf emotie te kunnen laten zien en voelen hoe dat landde en hoe daarop werd geresoneerd. Klopt dat? Ja, dat klopt. En vervolgens dus ook actief dat zelf handhaven door daar aan bij te dragen.

Maar er dus ook op te sturen in hele kleine details. Als zijn de whatsapp. Er wordt een hulp voor ingesteld.

En dan hebben we natuurlijk ook kleine dingetjes. Introduceren als je bent een ei. Maak iemand anders blij.

En beeldschermen. Je bent een ei. Je bent geen ei.

Maak iemand blij. En we hebben beeldschermen wat we dan op de beeldschermen zetten op kantoor. Als je binnenkomt lopen.

Er staat bijvoorbeeld geloof niet alles wat je denkt. Dat is een stom voorbeeld. Maar het is natuurlijk wel mensen gaan denken.

Nee, het is geen stom voorbeeld. Het draagt stiekem heel erg veel bij aan. Vertrouwen we elkaar? Vertrouw ik mijn eigen beeld nog? Wat is de echte feitelijke waarheid? En dat is wel waar het uiteindelijk om draait.

En dat is niet alleen maar bij DPI zo. Bij alles moet je altijd fact checken. Want soms geloof je ook echt in je eigen waarheid.

En ik denk dat het altijd goed blijft om te zien. Klopt dat nou eigenlijk wel? Het kan natuurlijk ook zo zijn dat de intentie hartstikke goed is. Niemand gaat naar zijn werk om er een zooitje van te maken.

Maar dat inderdaad een grapje verkeerd landt. Zeker. En wat is daar, Esmee, zou daar nog een ambitie voor jou in zijn? Binnen jouw werk? Om dit verder te laten groeien en ontpoppen? Nou, wat ik heel mooi zou vinden is... helemaal vanuit mensen die het niet per se gewend zijn... om het echte gesprek met elkaar te voeren.

Om wat vaker, en dan zijn initiatieven zoals Hey ben je oké... mooie voorbeelden daarvan om gewoon het gesprek met elkaar te hebben. En dingen wel naar elkaar uit te spreken. En soms denk je van, oh joh... weet je, dat komt wel goed.

Ik hoef niet alles uit te spreken. Maar ik denk dat het wel heel belangrijk is... om dingen naar elkaar uit te blijven spreken. En hoe moeilijk dat soms ook is.

Laatst was er ook een dingetje waarop en ik tegenaan liepen. En dat vond ik toen best wel lastig. Om dat ook goed te verwoorden.

Wat zat me dan eigenlijk dwars? Maar dat je wel de mogelijkheid voelt om dat te doen. Nee, dat klopt. En dat is wel iets waar ik zelf ook op moet blijven letten.

Hoe verwoord je iets wat je vindt bij een ander... maar dat draagt zeker bij aan een open cultuur... waarin je dingen met elkaar kan blijven bespreken. Ja, juist dus kleine details die samen het geheel vormen. Ja, en dat zit hem ook in de kleine dingen.

Als een collega bijvoorbeeld... Ik heb er zelf een hekel aan als je een gesprek begint op WhatsApp... zonder te zeggen, hé, goeiemorgen. En ik weet ook bijvoorbeeld dat een andere collega... die vindt het heel vervelend als je dan opneemt... en dat je gelijk een vraag stelt in plaats van een spraak. Weet je, dat zijn dingen die niet iedereen hetzelfde vindt.

Maar als je de mogelijkheid voelt om dat te zeggen... kun je daar gewoon rekening mee houden. En dat werkt twee kanten op. Ja, ik vond het heel mooi.

Jij en ik hadden op een gegeven moment, jij Esmee... en ik hadden op een gegeven moment een situatie... waarin we in een zogenaamd grapje verzeld raakten. En eigenlijk dat helemaal allebei eigenlijk niet grappig vonden. En daar ging toen het weekend overheen.

En goed, ik werk natuurlijk een stuk minder lang bij DPI... dan jullie twee, maar ook zeker dan Esmee. En Esmee kwam dus nog bij mij in de lucht na het weekend. En die zei, ja, ik heb er toch nog even over nagedacht.

Ik vond het eigenlijk niet zo leuk. En toen zei ik, nou, ik heb er ook over nagedacht. Ik vond het ook niet zo leuk.

Maar ik dacht, ik maak er geen punt meer van. En voor mij persoonlijk voelde dat echt... als een soort van gemeenschappelijk groeimoment. Van, oh, interessant ook dat je dus eigenlijk... de keus van de niet-confrontatie kiest... terwijl je daar dan dus niet van leert.

Het was dus dat Esmee... En dus ook nooit echt afsluit. En Esmee die sluit hem dan netjes af. En daarmee kun je ook eens samen zeggen, ik ben weer oké.

Ja, dit was dus echt een leermoment voor mij... waarin ik iets ging slikken wat ik dus niet leuk vond. En dat ik dacht, oh, oké, nice. Die ruimte is hier dus ook.

Dus dank je wel. Rob, de vraag is ook aan jou. Wat is iets waar jij nog naartoe zou willen groeien... of uit willen bouwen? Nou ja, ik vind het woord uitbouwen altijd weer zo... Ik ben heel erg van kleine dingen doen en groter worden.

Dat vind ik veel leuker. Dus ik heb niet een hele grote eindvisie of zo... met waar we dan met z'n allen naartoe moeten gaan. Maar ik vind wel de... Wat ik blijf doen is gewoon... hoe groter we ook eventueel zouden worden... al hebben we niet een hele gigantische groeiambitie of zo.

Maar je ziet wel de groeisprong van de man of twaalf... toen ik hier begon naar nu 75. En dan komt zo denk ik nog wel een keer of 15 bij. Het is natuurlijk wel een heel ander bedrijf.

En dan echt bewaken dat we de cultuur houden. Dat er vertrouwen is in elkaar. Dat we transparant zijn.

Dat er plaats is voor intervisie. Dat er opbouwende feedback is. Dat er successen gevierd worden.

Maar ook gefaalde zaken gewoon op open podium uitgelegd worden. Jongens, we hebben dit geprobeerd. Maar het is niet gelukt.

Ik daag iemand anders uit om het ook te proberen. Misschien lukt het dan wel. Ja, dat zou ik wel echt heel vet vinden.

Dat dat gewoon lukt. En dan denk ik dat je vernieuwend blijft... en voorop blijft lopen in allerlei technieken en innovaties. Want dat zullen we wel moeten doen als bedrijf.

Dat is ons bestaansrecht weg. We moeten gewoon weten hoe de markt er over een paar jaar uitziet. En daar ons nu op voorschoteren.

Begin met vertrouwen en onderzoek je aannames
En als er nu collega's uit de sector hiernaar luisteren... en denken, ik wil dit ook. Wat is dan het lipje van het behang waar ze aan kunnen beginnen... om te gaan trekken? In ieder geval vertrouwen. Echt vertrouwen dat de ander echt niet naar z'n wijk gaat... om er een zooitje van te maken.

Dat is echt de kern. En heel vaak als er een kraakje is in... gaat het nou wel of het gaat niet? Bedenk dan vanuit welke positie die andere naar de situatie kijkt. Welke belangen, welke voorgenomen aannames zitten er in jouw hoofd... over hoe de ander denkt.

Want als je die aannames aan de andere kant kan plaatsen... dan snap je waarschijnlijk ook ineens het gedrag. En dat kan zijn omdat daar een leidinggevende zit... die allerlei prioriteiten aan het stellen is. Het kan ook zijn dat die niet het hele verhaal weet.

Het kan zijn dat die een begroting heeft zonder geld. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom de andere kant acteert zoals je acteert. En daarom gaan dingen niet zoals je zou willen.

Dus op het moment dat je aan dat lipje wil gaan trekken... ook of dat nou een interne collega is bij die andere... die naar deze podcast aan het luisteren is... waarom acteert die collega zo? Wat zit hij achter? En dat is echt niet omdat hij er een soortje van gaat maken... dat hij er geen zin in heeft. Daar geloof ik helemaal niks van. Want dan werk je niet in deze mooie sector.

Nee, mooi. Es, heb jij nog een nabrander? Nee, ik denk dat ik dan in cirkeltjes blijf praten. Want ik denk ook dat de kracht van de bedrijfscultuur is... dat je in verbinding staat.

Dus echt in verbinding staan met je collega's... en met de klant. Dus dat geldt zowel intern als extern. Weten wat er speelt.

100 procent. Ja, dus dat is mijn nabrander. In verbinding staan.

In verbinding staan. Nou, ik voelde me enorm in verbinding met jullie allebei. Dank voor deze waardevolle... Maar ook met jou, Ot.

Dank voor deze waardevolle inzichten. En voor onze lieve luisteraar. Hoe zit het eigenlijk met jullie eigen werkcultuur? Kan je de balans tussen comfort en uitdaging... in je omgeving verbeteren? Of zit daar nog een puntje van aandacht? Wil je nou meer weten over onze cultuur? Of misschien hulp bij het vinden van dat lipje aan het behang? Kijk dan op onze website www.dpi.nu Vraag jij je ook iets af? Of wil jij met ons een gesprek? E-mail naar podcast.dpi.nu