Samenwerken... geitenwollensokken of running shoes?

Geitenwollen sokken of running shoes
Hey jij! Leuk dat je vandaag luistert naar onze podcast van Dutch Process Innovators. DPI is het landelijk advies- en projectbureau voor de bouw, infra-, energie- en industrie en richt zich op alle processen die nodig zijn om een project succesvol te realiseren en te onderhouden. Wij tekenen voor de strategiebepaling bij een tender, de tot standkoming van een uitvoerbaar, gedragen en duurzaam ontwerp, een soepele realisatie en een optimaal scenario voor onderhoud.

En dat alles samen met onze klanten en opdrachtgevers. Want die dynamiek is de motor voor succes. Vandaag luister je dus naar ons nieuwe seizoen.

Seizoen 2, Dynamiek in Techniek. Nik en Féline, ik mag Pien zeggen hè? Jazeker. Jullie kennen elkaar best wel goed, ervaren tenderaars allebei bij DPI en al dat andere wat jullie doen.

Samenwerken op running shoes
Hoe vinden jullie zelf hoe jullie onderlinge samenwerking gaat? Om er even goed van wal te steken. Kijk, ik denk, je had het net over de geitenwolle sokken en de sprintschoenen. Ja.

En ik denk dat als ik even kijk naar de samenwerking die ik met Pien vaak heb, is het vaak wel de running shoes. Lekker. En zijn het dan ook echt de hard, hard, hardloopschoenen? Nou, ik denk dat het gewoon heel erg gewoon het doel voor ogen hebben is waar willen we naartoe.

En dat dan als we het project afgerond hebben is, dan een keertje na gaan denken over hoe hebben we voldaan in onze drijfveren. En eigenlijk de softe kant die je bijvoorbeeld bij samenwerkingcoaches wat vaker bespreekt aan de voorkant. Ja, precies.

Helder. Pien, heb je daar nog een aanvulling op? Ja, ik moet wel lachen als we het hebben over running shoes. Want ik bespeur ook weleens bij mezelf dat mijn gedachten sneller gaan in die samenwerking dan dat ik daadwerkelijk uit mijn woorden kom.

Herkenbaar waarschijnlijk. Maar dat dat ook echt eigenlijk naadloos gaat. Dus dat ik het gevoel heb dat Nick mij aanvoelt in mijn gedachten.

Jullie hebben eigenlijk helemaal geen woorden nodig. Nee. Dat is niet leuk voor de luisteraar, dus laten we wel gewoon dingen blijven zeggen tegen elkaar.

Moeten we wel een beetje oneens zijn met elkaar? Anders blijven we alleen maar rennen, weet je wel. Maar überhaupt, als je kijkt naar samenwerking, je kijkt wel met een bepaalde blik naar je wereld. Als je het zo hebt over een bepaald referentiekader of wat betekent samenwerking nou? Lijkt het me wel goed om daar allereerst bij stil te staan.

Een wielerploeg en een keukenverkoper
Dus als ik aan jou vraag, Pien, wat betekent samenwerking? Of als we het hebben over het containerbegrip, hoe ziet jouw container er dan uit? Nou ja, na aanloop van deze podcast was ik ook aan het nadenken van er wordt vast gevraagd naar wat betekent samenwerking voor jou. Dus ik ging even nadenken, als ik het vergelijk met, hoe noem je dat, dagelijks leven. Nou, dan kennen we allemaal de Tour de France.

Inmiddels mannen Tour de France afgerond, vrouwen Tour de France bezig. En dat is voor mij kenmerkend voor samenwerking, wat die ploegen doen. Wielrenners komen vanuit Heinen en Verre, vanuit allerlei landen bij elkaar in één ploeg.

En die moeten binnen een week, twee, drie weken, moet ik wel even goed zeggen, echt een prestatie van formaat leveren. Onder druk, maar wel met één doel voor ogen. Nou, en dat kenmerkt voor mij samenwerking.

Winnen is net tenderen. En Nick, jij? Wat is samenwerking voor jou? Ja, ik vind het best wel lastig gevraagd om daar echt een hele harde definitie aan te geven. Maar ik kijk er zelf altijd wel een beetje van een afstandje naar ofzo.

Ik probeer het voor mezelf te vereenvoudigen. En dan denk ik, als het over samenwerking gaat, best wel vaak, waarom doen we eigenlijk allemaal zo moeilijk met elkaar? Samenwerken is echt zo'n typisch onderwerp ook, waar je heel veel studies naar kan doen. Maar je hebt gewoon samenwerkingen die werken en die niet werken.

En wat zijn daar nou de triggers in? En dan vergelijk ik het voor mezelf ook altijd een beetje met, als ik hem uitzoom, met een keukenkoop. Dat is ook een soort van samenwerken. Je zoomt hem uit, je kiest een leverancier voor je keuken.

Je gaat samen met die leverancier je keuken samenstellen. En je komt tot een product waar je blij mee bent. En als ik dan het weer even op de infra sla, dan denk ik echt, af en toe mis ik dat pragmatische wel een beetje in de manier hoe wij naar samenwerkingen kijken in de infrasector.

Mooi voorbeeld. Ik denk dat je daar mooi plat mee kan slaan. Dus als ik hem kort samenvat, Pien, jouw container ziet eruit met een etappenploeg.

En in de container van de samenwerking van Nick, daar staat een keuken met een verkoper. Heel mooi, hè? Ja, ik geloof het zo. Ja, daar nog heel even kort op inhakend.

Want ik denk dat dat ook best wel de nuance is tussen beide perspectieven. Dat ik maak in mijn dagelijkse werk heel erg mee, ook de samenwerking binnen een team en tussen teamplayers. En ik denk, maar dan spreek ik voor Nick, dat Nick ook binnen de tenders ook heel erg bezig is met het vraagstuk om verschillende organisaties op elkaar te laten matchen.

Dat is nu even mijn beleving. Kijk even naar links. Ik denk dat dat best wel klopt.

Samenwerking tussen mensen én organisaties
Je hebt verschillende abstractieniveaus inderdaad. En ik denk dat daar, dat wordt ook heel vaak door elkaar gehaald. Als je het over het begrip samenwerking hebt, dan ga je elkaar niet begrijpen, omdat de ene dus praat over samenwerking tussen organisaties en de andere praat over samenwerken met de buurman.

Ja, om elkaar echt mee te nemen in die wereld, dat is ook gewoon echt een goed staaltje communicatie eigenlijk. Dus eigenlijk is het communicatie en samenwerking waar we het vandaag over gaan hebben. Nice, heel leuk.

Oké, en als we kijken naar onze wereld, Pien en Nick, jullie noemden het net ook allebei. Het is een mooie brug naar teams, organisaties, waar wij dan vaak in zitten met de bouw, infra en industrie en energie. Als we kijken, Nick, jij noemde net van, waarom is iedereen altijd zo moeilijk tegen elkaar? Wat is bij jou daar de ervaring van? Waarom vind je dat eigenlijk? Zonder iemand zwart te maken.

Pas op, nou nu wordt het moeilijk. Ja inderdaad, nu heb je echt een speakersblokje. Nee, ik denk dat uiteindelijk doen heel veel mensen ook gewoon wat ze altijd doen.

En even niet nadenken over de context om het project heen die verandert. Dus ieder project vraagt iets anders en zijn we daar bewust genoeg van. Want is dat ook de urgentie van samenwerking? Want we hadden het net al, ik noemde het ook in de inleiding, het is echt een modewoord bij ons in de sector.

Complexiteit vraagt om gezamenlijk oplossen
Maar waarom is samenwerking in onze sector zo belangrijk? Ik denk de complexiteit van projecten maakt dat het nooit helemaal volgens plan kan lopen. Er zijn uiteindelijk risico's die op kunnen treden. Onzekerheden in projecten waar je iets mee moet op het moment dat ze optreden.

Dan moet je met elkaar de beste oplossing vinden. En dat vraagt, denk ik, die goede samenwerking. En welk doel wil je met elkaar bereiken? Waar moet de samenwerking toe leiden? Ja, precies.

En met een keuken is het natuurlijk wel zo dat als je op een gegeven moment denkt ja, sorry, maar jij en ik gaan echt niet lekker met elkaar samen, dan kan je gewoon weglopen. Dat werkt bij ons wel net iets anders natuurlijk. Kan nog steeds, kan nog steeds.

Oké, Pien, ik geef jou nu het woord. Nou, ik zit ook te denken aan, of tenminste ik hoor wat Nick zegt. En dan denk ik, de meest recente ervaring waar de samenwerking echt niet bueno begon, zeg maar.

Zeg het als de samenwerking niet werkt
Het had er ook heel erg mee te maken dat je juist niet het lef hebt om te zeggen van joh, dit werkt zo niet, hoe we nu bezig zijn. En daarin ook transparant te zijn. En ik denk ook dat iedereen, zeker in deze tijd, met de complexiteit van projecten ook zoekende is naar zijn eigen rol.

En dat merk ik steeds meer. Organisatie bedenkt om in te schrijven op een traject. Nou, jij bent de beste speler hier.

Maar dat betekent nog niet dat je past als beste A-team, zeg maar. En dat je überhaupt een beeld hebt bij waarom zit ik eigenlijk op dit project. Wat gaat mijn rol worden? Ja, en ik denk dat het niet alleen in onze sector is, maar dat het natuurlijk binnen elke functie geldt.

Dat je niet per se weet van oké, wat moet... Want heb je daar nu ook tips voor? Dat je zegt van ja, hoe elimineer je dat dan? Want je bedoelt het leuk, maar... Ja, maar ik denk dat heel veel mensen dat überhaupt niet bespreekbaar maken. Dus uiteindelijk wil je niet het domste jongetje of het domste meisje van de klas zijn. En alleen al door aan te geven van joe, ik mis hier een collectief doel.

Dat maakt al impact. Ik weet niet per se of dat de positieve impact is, maar het heeft in ieder geval... Het maakt een punt. Een punt vooral dat.

Daar een beetje op aangevuld, denk ik ook dat dat weer op twee abstractie niveaus zit. Dus enerzijds, waar willen nou beide organisaties komen aan het eind van het project? Maar anderzijds ook, wat wil ik als persoon binnen dit project zelf bereiken? En hebben jullie dan ook tips over hoe je daar kan komen? Ik bedoel, want ik wil niet op het abstractie niveau blijven. Maar hoe kom je dan tot het bespreken van je persoonlijke doelen, je organisatiedoelen? Hoe breng je dat dan allemaal gestroomlijnd in één goed proces? Lijkt me best pittig.

En je wil een A tot Z aanpak? Ja, doe maar even. Ik weet niet hoelang we deze podcast gaan opnemen. Oeh, ik kijk even naar links.

Nick, we moeten even Spidi Gonzalez die speedschoenen aanmaken. En de wederpins, kom op. Ik heb van de techniek gehoord dat we maar een uur hebben.

Nee, ik denk dat er niet een A tot Z in is. Maar als ik het even voor mezelf betrek, dan... Ergens voelt het toch niet goed als je dat soort dingen niet bespreekbaar hebt gemaakt. Dus als ik nou niet weet waarom ik iets aan het doen ben, dan is het niet heel gek om een kleine belemmering te ervaren om dat op tafel te gooien.

Maar ik denk wel dat het zaak is om dat op tafel te gooien. Want dan kan je er iets mee. Dan kunnen andere mensen het er niet mee eens zijn.

Veiligheid, motivatie en competenties
Of je creëert een gedeeld probleem. Maar wat vraagt het? Welke competenties? Of wat vraagt het van de persoon in kwestie die ergens tegenaan loopt, om te zeggen waar het op staat? Of waar iemand tegenaan loopt? Ja, ik denk dat het niet alleen te maken... Kijk, je vraagt gericht naar competenties. Maar ik denk dat het heel veel vraagt voor de hele setting.

Dus welke omgeving ervaren we? Is die veilig? Ik kom er straks nog op terug. Ik zie jou kijken. Psychologische veiligheid.

Maar ook, is iemand gemotiveerd? Zit iemand gemotiveerd in zijn werk? Gemotiveerd in zijn leven? En dan, wat heeft hij aan kennis en kunde bij zich? En competenties om daar het beste van te maken? Complimentair samenwerk. Wauw. Ook altijd heel mooi.

En daar maken we hem ook best wel klein in de samenwerking tussen personen. Maar ik denk dat als je het voor een project beschouwt, dat het dan bijvoorbeeld is voor een opdrachtgever, is de beheerder nog aan boord of wordt het eindproduct wat ik ervan verwacht had. En voor een opdrachtnemer ben ik bezig met een project waar ik een mooie marge op kan maken.

Dus het zit ook best wel op harde dingen en daar het gesprek goed over voeren. Ja, en ik denk daarbij ook dat het, wat je aangaf, het kan een belemmering zijn om je persoonlijke belangen eigenlijk ook op tafel te gooien. Of wat is nou mijn rol en die verkenning.

Maar ik denk dat het ook een must is om te bedenken dat je bijdraagt aan een groter geheel. Dus ook dat je er vanuit moet durven gaan van, hé, we zetten onze schouders eronder als team, als organisaties, om die doelstelling te bereiken. Zeker.

Na gunning begint de samenwerking opnieuw
Maar hebben jullie er wel eens meegemaakt? Want Nick jij tendert natuurlijk ook veel en Pien, jij doet dan ook veel met proces- en projectmanagement. Dat het in de tender dat het allemaal geschroomlijmd liemt. En nou, je hebt een plan van aanpak ingediend en dat heb je dan uiteindelijk gewonnen.

En dat je dan toch merkt dat het hele tenderteam reet enthousiast was over het hele plan van aanpak, etc. Maar dat je daar dan in de uitvoering bijvoorbeeld tegenaan kan lopen. Dat die samenwerking dan toch minder goed loopt dan hoe je het van tevoren hebt bedacht.

Nou, mijn eerste reactie is dat je binnen een tender zoals ik het heb ervaren in een snelkooppan zit. En wel als team voor een organisatie aan de gang bent. In uitvoering is dan niet altijd het tenderteam ook daadwerkelijk het uitvoeringsteam of het ontwerpteam.

Terwijl je wel blijft werken vanuit de gedacht goede uitgangspunten van de organisatie. En ik zie daar wel eens, nou ja, eigenlijk start je weer opnieuw met een snelkooppan. Ja.

Ik denk ook eigenlijk wel dat dat moet, want de hele context verandert ook na een tender. Want je hebt niet alleen meer het aannemersteam dat een aanbieding maakt stand-alone. Je hebt ineens een opdrachtgever erbij die ook een beeld heeft bij hoe die het werk wil uitvoeren.

Ja, zeker. En ik denk dat je ook eigenlijk vanuit daar weer wel bij stapje nul moet beginnen van hoe zie je het nu samen. We hebben allebei een idee, maar hoe maken we hier een gezamenlijk film van het voortproject.

En dat is ook zo fijn aan die dialoogronden tegenwoordig in de tenders. Dat je gewoon echt al met de opdrachtgever aan tafel zit en al het gesprek kan voelen. Heerlijk, ook gewoon de vibe kan voelen.

En ook dat je gewoon weet van oké, wat zijn nou de intenties. Ik was toevallig laatst ook bij een dialooggesprek met een opdrachtgever. En op een gegeven moment vroegen ze ook van ja, wat betekent samenwerking nou voor jou? En toen zei ik ook, wat Rob ook altijd zegt, ons Rob Vos.

Die zegt ook altijd, ik geloof erin dat niemand naar zijn of haar werk gaat om er een zooitje van te maken. En vanuit die intenties kijken naar de wereld om je heen, naar projectteams, organisaties, dan denk ik lekker. En ik zei dat zo, toen zei ze nou, dat weet ik niet.

En toen dacht ik nou zeg, dat zegt dan ook wel wat over je organisatie. En spak je dat ook uit, van nou zeg? Ja, je kent me. Ik bedoel, ik kan dat toch ook weer niet even tien seconden nadenken.

Niet even weg moffenen. Maar ik dacht wel, dat vind ik wel jammer dat je dan niet... Tender wel gewonnen of? Tender wel gewonnen. Ja, dus dat is mooi.

We hadden het net al even over jullie rol binnen DPI. Adviseur Tender in proces en project. Maar ik noemde net al de vele andere dingen die jullie allemaal doen.

Samenwerking als dienstverlening
Gaan we het ook nog even over hebben. Want we hebben dus een dienstverleningssamenwerking. Nick, volgens mij doe jij daar ook wat? Dat klopt.

We hebben sinds dit jaar, wat je zegt, de dienstverleningssamenwerking een stempel gegeven. Ik denk dat we binnen DPI al heel veel facetten ervan doen. Alleen nu ook meer vanuit, hoe brengen we belangen bij elkaar in een project? Hoe kunnen we daarop inspelen vanuit hoe we een project doorlopen? Ja, precies.

Eigenlijk die kennis bundelen in de dienstsamenwerking. En dat eigenlijk daarbij op lopende projecten te adviseren. Nice dat je dat zegt inderdaad, Nick.

De analytische blik op belangen en afspraken
Maar wat doe jij dan op zo'n project? Ik denk dat mijn kracht daarin, met name zit in het stukje, echt de analyse doen op. Bijvoorbeeld in Tenders. Hoe is het nou bedacht? Waar moeten we op inspelen? Dus eigenlijk echt door gronden, wat in het geval van Tenders zo vaak vanuit opdrachtgever bedacht is.

Hoe de opdrachtgever denkt te gaan samenwerken en daar te spiegelen. Of wij daar ook zo over denken. Of we er anders over denken.

En daar ook dan het gesprek over te voeren met de opdrachtgever. Over hoe ze bepaalde dingen bedacht hebben. Zoals over legstructuur.

Als wij bijvoorbeeld de indruk hebben dat we vaak gaan overleggen. Maar doelen niet bekend zijn van overleggen. Dan proberen we dat al te verduidelijken.

Bijvoorbeeld in de Tender periode. En ik denk dat er eigenlijk na gunning in de opstartfase ook daar nog een concretiseringsslag op gemaakt moet worden. Ja precies.

Want waarom is het nodig in de Tender fase? Even voor degenen die die vraag misschien hebben. Zieke invulling. Luisteraar heeft hier een vraag.

Wordt me even ingefluizen. In de gunningscriteria in de Tender periode. Ze moeten vaak een plan van aanpak schrijven.

Een plan van aanpak op verschillende onderwerpen. En samenwerking kan dan een van die onderwerpen zijn. En dan vraagt eigenlijk een opdrachtgever dan vaak aan een aannemer.

Hoe zien jullie de samenwerking voor jullie? Hoe gaan jullie die inrichten? Zodat we samen een beheersproject kunnen doorlopen. Ja, helder. Oké, Bien.

Observeren, verbinden en confronteren
En als je kijkt naar jouw rol binnen samenwerking op projecten. Wat doe jij dan eigenlijk? Oeh, gewetensvraag. Ik denk dat de uitdaging is, wat doe ik eigenlijk niet.

Maar als ik hem zo plat sla, dan denk ik dat ik met name bezig ben met de teams. En de teamleden. Met de individuen binnen het team.

Ik denk dat daar waar Nick een meer analytische rol inneemt. Ik meer een, dit klinkt heel cliché, maar een verbindende rol inneem en synthetiseer. Maar waarin uitzicht dat? Nou, gewoon.

Denk aan een... Het is goed om te horen dat het van jou heel gewoon is. Nee, maar heb jij je eigen teamsport? Ja. Wat heb jij gedaan? Ik heb gehandbald altijd.

O, gehandbald. Oké, ja, handbal. Nou, denk eens naar hoe dat ging.

Dan heb je ook weleens een onenigheidje. Jij brult, ga naar voren. En iedereen denkt... Of iemand die interpreteert het als, ik ga naar achteren.

En jij denkt, hallo, ze had ik het niet bedoeld. Dat zijn standaard voorbeelden die ook binnen teams voorkomen. Alleen, men heeft nog niet door dat dat daadwerkelijk gebeurt.

Dus dat observeren, dat goed luisteren. Niet pers in mijn kracht, maar ik word er steeds beter in. En dan ook daadwerkelijk mensen confronteren met, hé, dit gebeurt er.

En hoor je wat de ander zegt. Dus meer persoonlijk. Precies, net eigenlijk dat transparantie waar je het over had.

En daarbij merk ik dat ik de laatste tijd heel erg gefocust ben op zorgen dat mensen ook een lach op hun gericht krijgen. Klinkt echt ook weer zuffig. Wat betekent dat nou? Maar als iedereen maar heel stroef met elkaar omgaat, ja, er is ook een beetje humor voor nodig.

En niet dat ik die breng, maar ik ben er wel op gericht. Ja, weet je wat ik niet veel heb gehoord? Dat als je niet gewoon even een moi dag hebt waarvan je denkt moi. Als je dan gewoon gaat lachen, gewoon je mondhoeken letterlijk omhoog gaat doen, dan word je dus letterlijk vrolijk.

Dus als je een keer een slechte dag hebt en dan denk ik, ik heb het niet echt. Dan moet je dat voor de grap eens gaan doen om te kijken wat het voor jezelf oplevert. Dus jij stuurt alsmorgen zo'n sms'je naar je teamleider, jongens, kom op, even die mondhoeken omhoog.

Nee, maar ik kan zelf gewoon echt zelden een dag zonder lachen doorkomen. En ik merk dat dat, tenminste, ik kreeg het, de reden dat ik hiermee kom, ik kreeg het echt heel recent terug. Wat ons echt opvalt, ik zei van joh, hoe kijken jullie nu naar de onderlinge samenwerking die dus in het begin prut was.

Ja, echt een stuk beter, maar wat ons ook opvalt, eigenlijk een teken van dat het lekker gaat, is dat we met elkaar ook lachen, lol hebben, iets anders durven te benoemen. En daardoor ook steeds meer daadwerkelijk de focus op de inhoud kunnen houden. Ja, ja.

Helder, duidelijk. Nick, geldt dat voor jou ook? Ja, ik heb eigenlijk heel veel vragen gaan verdienen als dat ook mag. Zeker, kom maar door, kom maar door.

Als A en B niet meer bij elkaar komen
Eigenlijk meer, wat doe je op het moment dat je waarneemt dat er niet zoveel gelachen wordt? Dat bespreekbaar maken, niet zozeer van hé, jullie lachen niet, maar vooral eigenlijk even op de rem trappen. Dus wat ik, en dan pak ik ook weer even terug uit het praktijkvoorbeeld, wat ik daar merkte was dat de een A zei en de ander dus per definitie B. Ze wilden het gewoon niet eens zijn. En dat zorgde dat de rest van het hele team daarin meeging, in die strijd.

Een soort rollenverdediging. En ik benoemde dat. Ik heb het idee dat willen we wel samen door één deur.

Hoezo dan? Nou ja, jullie houden je poot strak. De sfeer wordt steeds schimmiger. Dus eigenlijk heel erg die kaart spelen.

En ik voel me daar ook vrij in, in mijn rol om dat te doen. In ieder team. En is het dan ook lekker dat je iets meer afstand hebt tot het team? Ja, want wat is jouw rol daarin dan? Ja, meestal hoe dat eruitziet.

Of we in één collectief team zitten met opdrachtgever, opdrachtnemer. Nou, en dan heb je mij. En Pien.

En Pien. Waarin we dus met name ook daadwerkelijk worden gevraagd, om die meer externe rol in te pakken. Heel nice, ja.

Observerende rol. Kort samengevat is dat dus ook een beetje de verbinder? Ja, en dat is niet altijd zo. Want dat recente project waar ik het zojuist over heb, daar maak ik echt onderdeel uit van de opdrachtnemer of de leverancier.

En zo zien ze me ook. Maar merk je dat dan ook? Ja, ik merk dat zeker. Absoluut.

Waarom merk je dat dan? Wij als leverancier waren een beetje de kont tegen de krip aan het gooien. Ja, maar wij willen juist ook verder kijken, visionair bezig zijn. Kijken wat er op ons afkomt.

Dat we niet te eng op zoek gaan naar een antwoord. Nou, toen kregen we het door. Ja, maar luister.

Wij zijn de baas, even. Kort door de bocht. Zonder mensen af te vallen.

Heel logisch, omdat wij te veel die vrijheid namen. En ook eigenlijk niet luisterden naar de behoeften van de klant. Van de opdrachtgever.

En wat we toen merkte, wat ik toen merkte. Dat ik dacht, ja, dit wordt getouwtrek. En eigenlijk zijn wij niet goed bezig in onze rol als leverancier.

Of als opdrachtnemer. En ook dat benoemen, werkt dus al. Ja, mijn vriendinnen moeten er altijd om lachen.

Maar ik zeg altijd, communicatie is zo belangrijk. Maar dat blijkt nu dus ook wel weer, hè? Nick, ik zie jou lachen. Waarom lach je? Inderdaad, communicatie is superbelangrijk.

Maar ik denk ook wel dat er meer is. Als je kijkt naar functioneren binnen teams. Het voorbeeld dat Feline het volgens mij gaf is.

Er kwam een soort tweestrijd binnen het team. En dat deed iets met de hele teamdynamiek. Maar ik denk dat het ook nog best wel vaak voorkomt.

De juiste competenties op de juiste plek
Dat niet de juiste persoon op de juiste plek zit. Dat er verschillende, of dat er eigenlijk andere competenties nodig zijn in een team. En ook dat inzichtelijk maakt ten opzichte van de gewenst situatie.

Waar wil je komen met elkaar? Wat is daarvoor nodig? En hoe moet een persoon daar ook in acteren? Om daar ook kritisch op te blijven. Zo zie ik ook wel, als ik van een afstandje kijk naar hoe Pien in een project functioneert. Dat zie ik ook wel echt doen.

Ja, dat is ook denk ik wel mooi. Want ik denk ook niet dat iedereen dat altijd kan zeggen. Dat als jij in een team komt en zegt tegen de procesmanager.

Dat vergt wel echt wat van je. Om dat op een juiste manier overdoemd te laten komen. Om iedereen ook echt in zijn waarde te laten.

Ik denk dat het eigenlijk wel makkelijker is dan je denkt. En zeker als je wat meer onafhankelijk bent. Dan is het ook wel gewoon, je ziet dingen.

Dus je gaat ze benoemen. Want je hebt geen belangen om ze niet te noemen. Pien je staat te popelen.

Ja ook, omdat in mijn ogen is niets doen ook een optie. En moet je dus niets doen. Wat nou als we niets doen aan deze situatie? Dus we laten dit lekker gaan.

Dan komen we er gewoon niet. En ik wil echt dat doel bereiken. Dus wat dat betreft is het ook een beetje eigenbelang.

Ja hallo, we moeten samen door één deur. Dus kappen met zeiken. Of wees eerlijk.

En daarmee gaan we dan aan de gang. Want het is niet onterecht dat mensen. Je moet ze uiteraard altijd serieus nemen.

Dus kappen met zeiken, maar wel ik hoor wat je zegt. En hoe kunnen we dat beter maken. Maar ik denk ook dat je ook heel veel als team onderling kan doen.

En als voorbeeld. Ik had een tender waarmee we met een projectorganisatie. Best wel een groot team.

Wekelijks voortgangsoverleg hadden. Maar waar je ook merkte dat het qua karakters. Allemaal best wel oppervlak gebleven.

Dus mensen vonden het heel goed of heel lastig om te benoemen. Wat nu voortgang was. Welke voortgang werd er gemaakt.

En welke keuzes maken we. Mag ik enigszins doorvragen. Werd er wel eens gelachen? Dat zeker.

Maar ik had nog niet het gewenste resultaat. Goed punt Nick. Ik ben het ook met je eens.

Soms moet samenwerken even ongezellig zijn
En ik denk dan is het ook wel eens lekker. Als je zegt van. Het is allemaal leuk en gezellig.

Maar zijn we nu echt hier de goede keuzes aan het maken. Tijdens de periode om het doel te bereiken. En dat vind ik ook echt een compliment voor jou.

Een kracht van jou. Dat jij ook het ongezellig durft te hebben. Op zo'n moment dat je ook echt even dat aan durft te scherpen.

En dat is denk ik waar wij elkaar vinden. Complimentair zijn in ons samenwerken. Ik manoeuvreer daar wat makkelijker langs.

Dat is niet altijd de beste optie. En ik vind Nick echt iemand die dat ook bespreekbaar durft te maken. Maar ook daadwerkelijk een verbeter voorstel doet.

Dus ja dat vind ik wel een kracht. Dus dat is een onderdeel van de Running Shoes. Ja laten we het daarop houden.

Beetje chagrijn in het project. Mijn kwaliteit. Constructief kritisch.

Ik word toch gewaardeerd. Dus dat doe je goed. En we trekken inmiddels alweer een eindje op onze Running Shoes naar de finish.

Presteren is van iedereen
Maar wat zouden jullie de luisteraar nog mee willen geven in relatie tot samenwerking? Mij niet bellen. Iets met de juiste focus houden tot het einde. Ja precies ja.

Foul. Wat ik de luisteraar mee wil geven. Zal ik hem gewoon maar eens aftrappen.

Ik zou meewillen geven dat presteren van iedereen is. En dat het daarom heel belangrijk is dat je weet van tevoren wat je bijdrage is. En wat je moet bijdragen aan prestaties om zo op die manier gezamenlijke doelen of een gezamenlijk doel te realiseren.

Ik zie presteren, als jij zegt presteren is van iedereen. Dan zie ik een soort van ronde tafel om me heen. En dat er dan op de midden van die tafel een soort van taart staat.

En dat is dan de prestatie. En dat iedereen zo een hapje mag pakken. Ja maar ik denk presteren zie ik ook echt wel als een inspanning.

Dus denk bijvoorbeeld aan hoe we starten. Harder fietsen. Ja dat gaat niet van de ene op de andere dag.

Maar je hebt het wel nodig om dat doel te bereiken. Nergens die ronde tafel vind ik wel mooi. Want het kan ook een soort Poolse landdag worden waarin je alleen maar aan het praten bent.

Ik dacht nog je gaat positief beginnen. Nee maar ik denk dat het daar een juiste truc is om hem ook weer plat te slaan naar waar doe je het voor. Wat Flynn eigenlijk ook al zegt.

Een beetje voor ga ik weer lekker naar de keuken te gaan grijpen. Maar dat je het product gaat realiseren waar iedereen blij van wordt. Zowel een opdrachtgever die het eindproduct heeft wat hij wil en daar een beheerder blij mee maakt.

Zoals een opdrachtnemer die een leuk centje verdient aan een mooie keuken die hij verkocht heeft. Ja precies. En hoe kijk jij daarnaar? Ja ik pak hem dan toch altijd terug op die quote van Rob.

Over niemand gaat naar zijn werk om er een zooitje van te maken. Want ik vind het ook gewoon nice om naar de wereld te kijken vanuit een soort van roze bril. Dat je gewoon weet dat niemand slechte intenties heeft.

Dat je altijd uit gaat van het goede. Nick ik zie jou knikken, nice. Ben je het helemaal mee eens? Ik hang aan je oren.

Maar dat vind ik wel gewoon een mooie instelling. Hoe het ook gaat in een project. En natuurlijk moet je het altijd blijven uitspreken als dingen niet lopen.

Maar er wel gewoon vanuit gaan van de dingen die je hebt gedaan. Pas misschien niet helemaal om de juiste meters met elkaar te maken. Maar wel met de juiste intenties.

En zo zie ik wel een mooie samenwerking vormen. En dan iemand er gewoon uit dieven weet je wel. Oké, nou dit was het einde van dit gesprek.

Bedankt voor deze podcast. Dank je wel Esmee. Bedankt Nick.

Jullie bedankt. Dynamiek en Techniek is een podcast van Dutch Process Innovators. De andere afleveringen van dit seizoen en van het vorige seizoen ludiek en techniek zijn terug te luisteren via Spotify en onze website www.dpi.nu Wij danken onze gastsprekers voor de fijne en interessante gesprekken.

Lieve Krone en Natasja Ooms voor het monteren van al het opnamemateriaal. En tot slot onze collega's van DPI voor de eindredactie.